I SA/Po 1567/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] października 2016 r. skarżąca Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W ocenie skarżącej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz uszczerbku w majątku skarżącej. Powyższe spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci zerwania umów łączących skarżącą z zamawiającymi i podwykonawcami. Skarżąca wyjaśniła, że na mocy umowy nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., zawartej z firma [...] S.A. z siedzibą w W. jako zamawiającym, zobowiązana jest do wykonania przewozów i usług załadowczych i rozładowczych na rzecz zamawiającego w trakcie budowy drogi [...] na odcinku [...]. Przedmiotową umowę załączono do skargi. Podjęcie przez organy podatkowe działań zmierzających do egzekucji wynikających z zaskarżonej decyzji należności (zajęcie konta bankowego i inne zajęcia) doprowadzi do braku płynności finansowej, a co za tym idzie skarżąca nie będzie w stanie realizować płatności na rzecz podwykonawców, co skutkować będzie niewykonaniem umowy z zamawiającym, firmą [...] S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątek od powyższej reguły stanowią regulacje art. 61 § 3 P.p.s.a., w świetle których po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącą wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Celem uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". W orzecznictwie wskazuje się również, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu [tak: postanowienie NSA z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I FZ 332/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc się do zaprezentowanej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentacji należy wyjaśnić, że wydanie orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej musi zostać poprzedzone porównaniem sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej Spółki z wielkością obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Powyższe wymaga przedstawienia dokumentów, które pozwolą na rzetelne ustalenie sytuacji Spółki w tym zakresie, w tym zwłaszcza wielkości całego majątku. Tymczasem celem uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej przedłożył jedynie umowę z dnia [...] maja 2015 r., zawartą pomiędzy skarżącą a firmą [...] S.A. z siedzibą w W. jako zamawiającym. Przedłożenie w/w umowy cywilno-prawnej nie jest wystarczające dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie w badanej sprawie. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę skarżąca przedstawiając do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w/w umowę ograniczyła się jedynie do wskazania argumentacji przemawiających na rzecz wydania zgodnego z jego oczekiwaniami orzeczenia. Dla kompleksowej analizy wniosku zabrakło informacji odnoszących się do majątku trwałego firmy, jego szacunkowej wartości czy dochodów z prowadzonej działalności. Skarżąca nie przedstawiła informacji odnośnie ciążących na niej zobowiązań. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie przedłożyła żadnych konkretnych danych dotyczących aktualnego stanu majątkowego Spółki np. deklaracji podatkowych czy też wyciągów z rachunków bankowych lub lokat. Mając na uwadze powyższe okoliczności nie sposób przyjąć, że skarżąca wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku wywiedzenia, że wykonanie zaskarżonego aktu może skutkować dla niej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie wywiązała się bowiem z obowiązku przedłożenia dokumentów pozwalających na precyzyjne i kompleksowe ustalenie jej sytuacji majątkowej i finansowej. Ustalenia w powyższym zakresie stanowią punkt wyjścia dla rozważań odnośnie tego czy wykonanie wynikającego z zaskarżonej decyzji obowiązku może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Godzi się w tym miejscu również zaznaczyć, że wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których nie naprawiłoby ewentualne wygranie sporu sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 37/12, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest postępowaniem wpadkowym, w którym Sąd nie rozstrzyga o istocie sprawy. Na tym etapie postępowania Sąd bada przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zarzuty skargi będą badane dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.