I SA/Po 157/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 02 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2014 r. o sygn. akt I SA/Po 157/13 odrzucające skargę w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. i 2009 r. oraz podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 16 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę [...] na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), w myśl którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu [...] października 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 213 akt sąd.). W dniu [...] listopada 2014 r. (data nadania, koperta - k. 218 akt sąd.) skarżący złożył do tut. Sądu pismo skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podpisane przez niego i zatytułowane "skarga kasacyjna" z dopiskiem informującym, że pismo dotyczy postanowienia z dnia 16 września 2014 r. (k. 217 sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została ograniczona w art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza bowiem tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także – w myśl § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Ponadto przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Z kolei, na mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe regulacje prawne stwierdzić należy, że skarżący w treści skargi kasacyjnej z dnia [...] listopada 2014 r. nie wskazał, aby należał do określonego w powołanym wyżej przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. W tym miejscu powołać należy trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, według którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 571/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji jej odrzuceniem. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.