I SA/Po 1570/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.Z. o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia. /-/ Włodzimierz Zygmont Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – W. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec R. Z.. W skardze zobowiązany, powołując się na przepisy art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 (bez podania aktu prawnego) zawarł wniosek o wstrzymanie egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (postanowienia). Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3). Postanowienie to może jednak zostać wydane w stosunku do aktu lub czynności, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 226; postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – W. w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie należy zaliczyć do aktu prawnego, którego nie można wykonać, gdyż nie nakłada ono na Skarżącego żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. W rezultacie wstrzymanie zaskarżonego postanowienia nie będzie rzutować na prowadzone przez organy postępowanie egzekucyjne, czego w istocie żąda Skarżący. Jednocześnie Sąd zauważa, że nie ma kompetencji do wstrzymywania postępowania egzekucyjnego. Za tak postawioną tezą przemawia przede wszystkim wykładnia przepisu art. 61 § 3 zdanie trzecie p.p.s.a. Otóż zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący może wnosić o wstrzymanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wykładnia językowa tego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż ustawodawca w art. 61 § 3 zdanie trzecie celowo pominął użyte wcześniej (w poprzednio obowiązującej ustawie z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368) w podobnie brzmiącym przepisie słowo "czynności". Powoduje to, iż sąd administracyjny nie ma w obecnie obowiązującym stanie prawnym kompetencji do wstrzymywania "czynności dokonywanych w granicach danej sprawy", na podstawie art. 61 § 3, jeśli nie były one bezpośrednio zaskarżone do Sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2004r., sygn. akt OZ 451/04, niepubl.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż czynności egzekucyjne prowadzone w granicach tej sprawy nie zostały bezpośrednio zaskarżone do sądu administracyjnego (skarga dotyczyła postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego). Powoduje to, iż Sąd na podstawie powoływanego przepisu ustawy nie może wstrzymać ani postępowania egzekucyjnego, ani czynności egzekucyjnych. Z uwagi na powyższe, Sąd postanowił, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji. /-/ Włodzimierz Zygmont