I SA/Po 1583/16
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-03-27
Skład orzekający: Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy, rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, może z urzędu ustanowić profesjonalnego pełnomocnika, jeśli wnioskodawca nie skreślił odpowiedniej pozycji we wniosku, mimo że jego intencją było jedynie zwolnienie od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien zmienić postanowienie referendarza sądowego, jeśli jego rozstrzygnięcie wykracza poza rzeczywistą intencję wnioskodawcy, nawet jeśli formalnie wynikało z nieprawidłowego wypełnienia wniosku. W przypadku sprzeciwu od postanowienia referendarza, sąd merytorycznie rozpoznaje sprawę i może zmienić zaskarżone postanowienie, uwzględniając wolę strony.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej i wniosła o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony na urzędowym formularzu, gdzie skarżąca nie skreśliła pozycji dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, co mogło sugerować taki wniosek. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej radcę prawnego. Skarżąca wniosła sprzeciw od tego postanowienia, domagając się zmiany w zakresie przyznania prawa pomocy, tak aby obejmowało ono jedynie zwolnienie od kosztów sądowych, a nie ustanowienie pełnomocnika z urzędu.Rozstrzygnięcie
Zmieniono zaskarżone postanowienie referendarza sądowego w ten sposób, że zwolniono skarżącą od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego tutejszego sądu z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1583/16 – zwalniającego skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanawiającego dla niej radcę prawnego w sprawie ze skargi X. sp. j. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne; postanawia zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwalnia skarżącą od kosztów sądowych.
Skarżąca pismem z dnia 14 października 2016 r. wniosła skargę na wymienione w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. W skardze wniesiono o przyznanie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na brak środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Następnie złożono sporządzony na urzędowym formularzu w dniu 05 grudnia 2016 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy. W omawianym formularzu skarżąca nie zakreśliła rubryki 4.2. – zgodnie z punktem 3 pouczenia, stanowiącym, że gdy w rubrykach występuje tekst oznaczony znakiem "*",niepotrzebną treść należy skreślić. Uzasadniając swój wniosek skarżąca podała, że są wobec niej prowadzone liczne postępowania egzekucyjne z tytułu zaległości w podatkach oraz wobec ZUS. Ponadto wobec spółki prowadzone są postępowania komornicze. Wyjaśniono, że Komornik Sądowy dokonał zajęcia wierzytelności przysługujących m.in. od A. sp. z o.o., oraz B. s.c. do kwoty ok. [...] zł. Skarżąca oświadczyła, że kapitał podstawowy wynosi [...] zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok obrotowy [...] zł, niepodzielony wynik finansowy z lat ubiegłych (stan na koniec 2015 r.) wynosi (-) [...] zł, wynik netto roku obrotowego (za 2015 r.) [...] zł. Do wniosku załączono wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego, bilans na dzień 31 grudnia 2015 r., rachunek zysków i strat za okres od 01 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. oraz pisma [...] Sądowego o zajęciu wierzytelności od B. s.c. i A. sp. z o.o. sp. k. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca podała dodatkowo, że posiada cztery rachunki bankowe podlegające zajęciu komorniczemu, na których brak jest jakichkolwiek środków. Z dalszych wyjaśnień udzielonych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżąca w okresie od 01 stycznia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. nie dokonywała obrotu gotówkowego, z uwagi ma co brak jest możliwości przedłożenia raportów kasowych. Ustalono, że wnioskodawczyni zatrudnia 3 osoby, które obecnie przebywają na urlopach wychowawczych. Spółka posiada dwie nieruchomości, przy braku jakichkolwiek innych środków trwałych. W związkach małżeńskich wspólników spółki panuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej. R. N. uzyskuje dochód z tytułu zatrudnienia w wysokości [...] zł brutto. Z kolei L. N. pobiera emeryturę, która w części podlega zajęciu komorniczemu. Wspólnicy spółki nie posiadają prywatnych rachunków bankowych, udziałów w innych podmiotach, nie pełnią funkcji w zarządach, czy też radach nadzorczych. Żaden ze wspólników nie posiada majątku prywatnego o wartości przekraczającej [...] zł. R. N. mieszka w nieruchomości stanowiącej własność jego żony, L. N. w nieruchomości stanowiącej własność jego córki. Do pisma załączono kserokopie: zeznań rocznych wspólników za 2014 i 2015 r., bilans oraz rachunek zysków i strat za 2015 r. i 2014 r., zawiadomienia Komornika Sądowego o zajęciu wierzytelności, deklarację VAT-7 oraz bilans na dzień 31 grudnia 2016 r.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 lutego 2017 r., I SA/Po 1583/16 zwolniono skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej radcę prawnego. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie referendarz sądowy wskazał, że przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy spółki jawnej należy również wziąć pod uwagę sytuację majątkową jej wspólników. Nieuzasadnione byłoby przyjęcie, że przy przyznaniu prawa pomocy spółce jawnej, sytuacja majątkowa wspólników nie ma znaczenia w przypadku wskazywania na brak po stronie spółki żadnych środków na pokrycie kosztów postępowania, jeżeli nie ulega wątpliwości, że wspólnicy odpowiedzialni są za jej zobowiązania. W ocenie referendarza skarżąca w świetle przedstawionych oświadczeń i złożonych dokumentów nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wierzytelności wnioskodawczyni zostały zajęte przy czym obejmują one wszelkie wierzytelności należne z tytułu wszelkich umów, świadczeń, zobowiązań, zaległych faktur, innych wierzytelności wszelkich rozliczeń i należności. Również sytuacja wspólników spółki jest trudna. Zaznaczono, że wnioskodawczyni nie zakreśliła we wniosku o przyznanie prawa pomocy, o którego z listy pełnomocników wnosi, tj. czy o ustanowienie radcy prawnego, ustanowienie adwokata, ustanowienie doradcy podatkowego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz uznawszy, że skarżąca nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym również środków na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, przyznał jej pełnomocnika z urzędu i jako pierwszego z listy ustanowił radcę prawnego. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca dokonała zakreślenia wskazującego na złożenie wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, bez podania zakresu wnioskowanego zwolnienia. Wnioskodawczyni nie udzieliła również wyjaśnień w tym zakresie mimo wezwań referendarza sądowego. Jednak ze skargi jak również z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Pismem z dnia 16 marca 2017 r., skarżąca wniosła sprzeciw od omówionego powyżej orzeczenia referendarza sądowego wnosząc o jego zmianę i udzielenie prawa pomocy w zakresie niewykraczającym poza ramy wniosku, tj. bez ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono, że w skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Dalej wskazano, że biorąc pod uwagę nie skreślenie żadnej z pozycji widniejących w rubryce 4.2 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, należy uznać, że intencją skarżącej nie było ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stwierdzono również, że nawet jeżeli uznać wystąpienie wątpliwości w przedmiocie zakresu złożonego wniosku to zasadnym było skorzystanie z instytucji wezwania do uzupełnienia pisma. Za niedopuszczalne uznano również domniemanie co do zakresu wniosku skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zaskarżone postanowienie należało zmienić zgodnie z żądaniem skarżącej.
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przytoczonego przepisu wynika, że rolą WSA jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu [tak: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 – komentarz do art. 260 p.p.s.a, dostępny w bazie danych Legalis].
Głównym zarzutem sprzeciwu jest rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie wykraczającym poza jego ramy. Odnosząc się do tego zarzutu należy w pierwszej kolejności wskazać, że z punktu 3 pouczenia zawartego w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że gdy w rubrykach występuje tekst oznaczony znakiem "*", niepotrzebną treść należy skreślić. Mimo jednoznaczności wskazanego pouczenia w rubrykach 4.1 i 4.2 wniosku skreślono wyłącznie pozycję "zwolnienie od kosztów sądowych", co jak wynika z treść sprzeciwu wyrażało w zamyśle skarżącej intencję przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym tylko i wyłącznie zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę wydając zaskarżone postanowienie referendarz sądowy biorąc pod uwagę treść pouczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, nieudzielenie odpowiedzi na pierwsze z pytań zawartych w wezwaniu z dnia 18 stycznia 2017 r., nie kierując się nadmiernym formalizmem oraz działając na rzecz interesu skarżącej zasadnie uznał jej wniosek za wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie. Podnoszone w tym zakresie przez skarżącą zarzuty abstrahują od jednoznacznej treści pouczenia zwartego na druku formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Biorąc jednak pod uwagę wyartykułowane w sprzeciwie jednoznaczne żądanie przyznania prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych za zasadną uznano zmianę zaskarżonego orzeczenia i ograniczenie prawa pomocy zgodnie z rzeczywistą intencją skarżącej.
W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło