I SA/Po 1584/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. Zygmont po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Banku Oddział w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2003 postanawia: umorzyć postępowanie /-/ W. Zygmont Prezydent Miasta P. postanowieniem nr [...] z dnia [...]lipca 2003r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2003r. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ I instancji wydał decyzję nr [...] z dnia [...]lipca 2003r., którą określił Bankowi Oddział w P zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2003r. oraz odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w tym podatku. Od tej decyzji podatnik pismem z dnia 21 sierpnia 2003r. złożył odwołanie, w którym wniósł ojej uchylenie w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu na rozprawie odwołania od decyzji organu I instancji decyzją nr [...] z dnia [...]lipca 2004r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Bank Oddział w P pismem z dnia 22 września 2004r. na decyzję organu II instancji złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. Następnie pismem procesowym z dnia 9 stycznia 2006r. skarżący cofnął wniesioną skargę z uwagi na fakt, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 15 września 2005r. sygn. akt FSK 2643/04, FSK 2644/04, II FSK 39/05 rozstrzygnął zagadnienia związane z wysokością uiszczanego przez Bank Oddział w P podatku od nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skoro skarżący pismem z dnia 9 stycznia 2006r. cofną skargę i Sąd po wnikliwej analizie stwierdził, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie należało umorzyć. /-/ W. Zygmont V.M.