I SA/Po 160/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (spr.) Protokolant: ref. staż. Martyna Dziubałka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2014 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie Skarżąca Gmina X. wnioskiem złożonym w dniu [...] wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, m.in. w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji oraz bieżących kosztów inwestycji oraz zwrotu podatku naliczonego związanego z inwestycją wynikającego z faktur otrzymanych w 2009 r. We wniosku o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego skarżąca podniosła m.in., że w latach 2008-2009 Gmina zrealizowała inwestycję polegającą na remoncie miejskiego kompleksu basenowego w X. Po zakończeniu inwestycji, kompleks basenowy został przekazany do nieodpłatnego używania na rzecz Ośrodka Sportu i Rekreacji w X. (dalej w skrócie: "OSiR"). Wskazano, że OSiR jest jednostką organizacyjną Miasta X. nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzoną w formie gminnej jednostki budżetowej. Właścicielem przekazanej infrastruktury pozostała Gmina. Wnioskodawczyni stanęła na stanowisku, że nieodpłatne udostępnianie kompleksu basenowego na cele gminne stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT, wobec czego Miasto nie jest (ani nie było) zobowiązane do naliczenia podatku należnego w związku z tą czynnością. Gmina wyraziła przekonanie, że ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji i może wnioskować o zwrot całości kwot podatku naliczonego związanego z inwestycją wynikającego z faktur otrzymanych w 2009 r. Ponadto podniosła, że ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakupów związanych z funkcjonowaniem i utrzymaniem kompleksu basenowego (np. opłat za media, zakupów wyposażenia kompleksu, kosztów ewentualnych drobnych remontów itp.). W interpretacji indywidualnej z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w P. upoważniony przez Ministra Finansów do wydania interpretacji uznał stanowisko wyrażone we wniosku za nieprawidłowe. Nie godząc się z treścią udzielonej interpretacji, skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Odpowiadając na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji indywidualnej i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przystępując do rozpoznania skargi Sąd ustalił, iż na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wersja skonsolidowana (Dz. Urz. U.E. C 326 z 26 października 2012 r.) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 311/12, zawiesił postępowanie i skierował do Trybunału Sprawiedliwości następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE C 83 z dnia 30 marca 2010 r., s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.) pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej Dyrektywy? W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca (Gmina X.) zrealizowała inwestycję polegającą na remoncie miejskiego kompleksu basenowego w X., a następnie kompleks basenowy został przekazany do nieodpłatnego używania OSiR w X. OSiR funkcjonuje jako jednostka budżetowa Gminy X. - jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. W tych okolicznościach, mając na względzie, że zadane pytanie pozostaje w oczywistym związku z przedmiotem rozpoznawanej interpretacji, z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia kwestii zasadniczej, tj. czy OSiR, któremu przekazano kompleks basenowy jest odrębnym od Gminy podatnikiem podatku od towarów i usług, zaistniały podstawy do zawieszenia postępowania. Podkreślić bowiem należy, że ocena prawidłowości stanowiska wnioskodawczyni zależy od rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności, czy podatnikiem w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym będzie Gmina X., czy OSiR. Jakkolwiek skarżąca może co do zasady wywodzić dla siebie korzystne skutki podatkowe bez względu na ustalenie spornej kwestii związanej ze statusem podatkowym OSiR, to zauważyć należy, że stanowisko Ministra Finansów opiera się na podstawowym założeniu, że w przedstawionych przez skarżącą okolicznościach, to OSiR jest podatnikiem, a nie Gmina. A zatem sądowa kontrola stanowiska organu interpretacyjnego musi dotyczyć także rozstrzygnięcia tej kwestii, co sprawia, że wynik tej kontroli, zależeć może bezpośrednio od stanowiska TSUE. W tej sytuacji Sąd postanowił zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.