I SA/Po 1618/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-04-05

Skład orzekający: Violetta Mielcarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, powiększone o podatek VAT?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, powiększone o podatek VAT, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
Stan faktyczny
Radca prawny DU został wyznaczony z urzędu do reprezentowania skarżącej MZ w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Po oddaleniu skargi przez WSA, radca prawny sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie wynagrodzenia.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu DU od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę wraz z podatkiem VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 05 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego DU o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi MZ na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – radcy prawnemu DU tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT. W związku z przyznaniem skarżącej MZ prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła do jej reprezentowania radcę prawnego DU. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę MZ na wskazane w sentencji postanowienie oraz przyznał pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Radca prawny DU sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Równocześnie oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone nawet w części. Pełnomocnik przedłożyła dowód doręczenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej skarżącej (por. potwierdzenie nadania przesyłki poleconej dołączone do opinii – karta nr [...] akt sądowych). Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu reguluje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805, dalej jako: "rozporządzenie"). Na podstawie § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 480 zł. Przepis § 4 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Równocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone nawet w części. W tych okolicznościach należało przyznać radcy prawnemu DU tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości [...] (wynagrodzenie [...] + podatek VAT [...]). Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b i § 4 ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło