I SA/Po 1655/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2007r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/E. Brychcy H. L. złożyła skargę do sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]r. ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie [...],- zł domagając się jej uchylenia w całości i umorzenia postępowania podatkowego prowadzonego wobec skarżącej. Pełnomocnik skarżącej wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając ,że jest to uzasadnione z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem pełnomocnika realizacja zaskarżonej decyzji oznaczać będzie spowodowanie istotnej zmiany rzeczywistości. Wysokość ustalonego zobowiązania podatkowego w przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego uzasadnia obawę ,że skarżąca będzie zmuszona wyzbyć się wszystkich posiadanych ruchomości a co istotniejsze także posiadanej nieruchomości. Odzyskanie tego majątku będzie niemożliwe i wywoła skutek nieodwracalnej szkody. Pełnomocnik na potwierdzenie swojego stanowiska przywołała postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.12.2004 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny ponieważ pełnomocnik skarżącej nawet nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz.1270 / zwanej dalej p.p.s.a. Przepis ten stanowi ,że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności , o których mowa w § 1 ,jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie sądu skarżąca nie uprawdopodobniła ,że brak zabezpieczenia może wyrządzić jej szkodę lub nieodwracalne skutki. Niewątpliwie kwota zobowiązania podatkowego nie jest mała , ale skarżąca nie wskazała czy i jakie walory finansowe ma aktualnie w swym władaniu oraz właścicielką jakich jest nieruchomości. Z akt administracyjnych dołączonych w związku ze złożoną skargą wynika zaś ,że na dzień 31.12.2001 roku skarżąca posiadała grunty zabudowane położone w P. przy ulicy W. wartości 1.00.000,- / jeden milion złotych / grunty zabudowane położone w K. wartości 300.000,- zł znaczne środki pieniężne w markach dolarach i złotówkach , dzieła sztuki -obraz Kossaka i antyki. Jaki jest stan posiadania skarżącej na dzień obecny skarżąca nie przedstawiła. Nie można jednak uznać ,że ewentualne wykonanie zobowiązania finansowego spowoduje nieodwracalne skutki lub szkodę. O takiej niepowetowanej szkodzie można mówić wówczas gdy strata jakiegoś przedmiotu nie mogłaby być zastąpiona innym przedmiotem , a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej. Skarżąca ze swej strony nie wskazała na żadną szkodę majątkową lub niemajątkową którą poniosłaby i która nie mogłaby być później naprawiona . Powoływanie się przez pełnomocnika skarżącej na postanowienie NSA z dnia 20.12.2004 roku GZ 138/04 absolutnie nie daje podstawy do odmiennej interpretacji i ewentualnego uwzględnienia wniosku o zabezpieczenie. Sąd dokonując oceny przedstawionych argumentów przez skarżącą doszedł do przekonania ,że nie są wypełnione przesłanki z art. 61 § 3 p p s a i na zasadzie cytowanego artykułu w zw. z §5 art.61 p p s a orzekł jak w postanowieniu /-/E.Brychcy