I SA/Po 1661/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] września 2016r., Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] listopada 2016r. A. & J. C. S. S.. z o.o. w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wskazane w sentencji. Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2016r. Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. wyciągu z KRS-u. Strona skarżąca została również zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]- zł. Sąd w pouczeniu, skierowanym do strony skarżącej wskazał, że w wypadku, gdy strona nie uzupełni braków formalnych skargi i nie uiści należnego wpisu w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, nastąpi odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie doręczono w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizo w dniu [...] grudnia 2016 r. oraz [...] grudnia 2016 r.) na adres skarżącego podany w skardze. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem [...] grudnia 2016 r. Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy wpis od skargi nie został uiszczony oraz nie uzupełniono braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej jako: "P.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej, którą skarżąca spółka na wezwanie sądu winna była uiścić. Nadto w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie wobec niemożności doręczenia stronie skarżącej pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego, nastąpiło w dniu [...] grudnia 2016 r. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu [...] grudnia 2016 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu [...] grudnia 2016 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu [...] grudnia 2016 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął z dniem [...] stycznia 2017r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony i nie uzupełniono braków formalnych skargi. W związku z powyższym, Sąd na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz 58 § 1 pkt 3, orzekł jak w sentencji postanowienia.