I SA/Po 1680/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia z dnia 14 stycznia 2016 r. na zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 września 2015 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne postanawia odrzucić zażalenie z dnia 14 stycznia 2016 r. Skarżąca K. F. pismem z dnia 27 lipca 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 września 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącej, za pośrednictwem osoby uprawnionej do odbioru przesyłek, w dniu 23 września 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 14 akt sąd.). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżąca złożyła zażalenie z dnia 30 września 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia 3 listopada 2015 r., w którym wniosła o uchylenie powyższego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r., o sygn. akt I FZ 967/15, oddalił zażalenie skarżącej. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 grudnia 2015 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 września 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Odpis zarządzenia z dnia 24 grudnia 2015 r. został doręczony skarżącej, za pośrednictwem osoby uprawnionej do odbioru przesyłek, w dniu 7 stycznia 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 36 akt sąd.). W piśmie z dnia 14 stycznia 2016 r. zatytułowanym "wniosek po wezwaniu", skarżąca wniosła o uchylenie wezwania dotyczącego żądanego wpisu w kwocie [...] zł. Pismo to zostało uznane przez Sąd za ponowne zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I wzywające do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zażalenie z dnia 14 stycznia 2016 r. należy odrzucić. Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem do niniejszego postępowania zastosowanie będzie miał także art. 178 P.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca zawarł przesłanki odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesłankami tymi są wniesienie skargi kasacyjnej (stosownie do art. 197 § 2 P.p.s.a. - zażalenia) po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej oraz nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków skargi (zażalenia). W przypadku zatem wystąpienia jednej z przesłanek określonej powołanym wyżej przepisem, Sąd na posiedzeniu niejawnym zobowiązany jest takie zażalenie odrzucić. Przenosząc powyższe uwagi na grunt badanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że pismo skarżącej z dnia 14 stycznia 2016 r. zatytułowane "wniosek po wezwaniu", w którym strona wniosła o uchylenie wezwania dotyczącego żądanego wpisu od skargi w kwocie [...] zł, zostało przez Sąd uznane za zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 września 2015 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi. W realiach rozpoznawanej sprawy podkreślenia wymaga, że skarżąca zrealizowała już swoje prawo do zaskarżenia powyższego zarządzenia z dnia 9 września 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, wnosząc, pismem z dnia 30 września 2015 r., zażalenie na to zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r., o sygn. akt I FZ 967/15, oddalił zażalenie skarżącej. Wobec powyższego kwestionowane przez nią zarządzenie stało się prawomocne. Sąd zaznacza, że przymiot prawomocności zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 września 2015 r. skutkuje tym, że skarżącej nie przysługuje już prawo do jego zaskarżenia, albowiem zażalenie na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu jest niedopuszczalne. Ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu kierowane do strony w następstwie oddalenia jej zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w tym przedmiocie nie stanowi już zarządzenia w sensie procesowym (w rozumieniu art. 227 § 1 P.p.s.a.), a jedynie stanowi wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia. Wezwanie to ma zatem charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2012 r., o sygn. akt II GZ 545/11, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, skoro doręczone skarżącej, za pośrednictwem osoby upoważnionej do odbioru przesyłek, w dniu 7 stycznia 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 36 akt sąd.) wezwanie do opłacenia skargi stanowiło w sensie procesowym (w następstwie oddalenia przez NSA jej wcześniejszego zażalenia w tym przedmiocie) jedynie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 września 2015 r., to wezwanie to uznać należy za niepodlegające zaskarżeniu. W związku z tym Sąd stwierdza, że wniesione przez skarżącą zażalenie z dnia 14 stycznia 2016 r. na wezwanie Przewodniczącego Wydziału I do uiszczenia wpisu od skargi jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 oraz art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.