I SA/Po 1690/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić wniosek. W skardze z dnia [...] listopada 2016 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") we względu na to, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wynikająca z art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ze swej istoty może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego zarówno doktryna jak i orzecznictwo rozumie spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, Nr 6, poz. 76). Do wykonania nie kwalifikują się więc wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: T. Woś (red.): Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 338). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można mówić o wykonywaniu postanowienia odmownego, ponieważ rozstrzygnięcie takie nie ma przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2016 r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na spełnienie w miesięcznych ratach po [...] zł obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz Skarby Państwa - Urzędu Skarbowego [...] kwoty [...]zł, zasądzonego wyrokiem Sądu Rejonowego [...] w P. z dnia [...] grudnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt [...] [...]. Zaskarżone w sprawie postanowienie nie podlega wykonaniu, a zatem wniosek skarżącej o wstrzymanie jego wykonania jest bezzasadny. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.