I SA/Po 17/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Dominik Mączyński (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego P. –W. orzekł wobec M. R. (dalej zwanej również skarżącą) jako byłego członka zarządu spółki kapitałowej o solidarnej odpowiedzialności z G. Sp. z o.o. oraz prezesem zarządu tej spółki – P. S., za zaległości podatkowe tej spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 rok w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę. W uzasadnieniu swojej decyzji organ podatkowy I instancji zauważył, że G. Sp. z o. o. złożyła 31 marca 2009 r. zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu, w którym wykazano podatek do zapłaty w kwocie [...] zł. Kwota ta nie została jednak wpłacona na rachunek organu podatkowego. Mając na uwadze nieuregulowanie wskazanej zaległości wystawiono tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...].08.2009r. na podstawie którego wszczęto postępowanie egzekucyjne. Jak wynika ponadto z uzasadnienia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego P.-W. w trakcie przeprowadzonego postępowania egzekucyjnego nie udało się dokonać żadnych skutecznych czynności egzekucyjnych. Ustalono także, że spółka G. nie prowadzi działalności pod adresem wskazanym w KRS. W związku z całkowitą nieściągalnością zaległości podatkowej postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] umorzono prowadzone postępowanie egzekucyjne. Z poczynionych przez organ I instancji ustaleń wynika ponadto, że bezskuteczna okazała się również egzekucja przeprowadzona na wniosek innych wierzycieli o czym świadczy postanowienie nr [...] z dnia [...].03.2009 r. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym P.-S. w P. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z wniosku wierzyciela – J. Sp. z o.o., oraz postanowienie nr [...] z dnia [...].07.2010r. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym P.-S. M. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z wniosku wierzyciela – L. C. Organ podatkowy I instancji wskazał również, że członkami zarządu G. Sp. z o.o. w okresie, w którym upływał termin płatności zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 rok byli P. S. oraz M. R. Mając na uwadze treść art. 116 ustawy Ordynacji podatkowej w ocenie organu podatkowego I instancji stwierdzić należy, iż skarżąca reprezentowała spółkę w czasie kiedy upływał termin odprowadzenia na rachunek Urzędu Skarbowego, zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2008 i odpowiada solidarnie ze spółką oraz prezesem jej zarządu – P. S. za zaległości G. Sp. z o.o. w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 w kwocie należności głównej - [...] zł, a także za odsetki od powyższych zaległości, które na dzień wydania niniejszej decyzji wynoszą: [...] zł. W dalszej części uzasadnienia swojej decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego P.-W. wskazał, że skarżąca nie dokonała zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości, a także nie wskazała mienia spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej mierze. Z uwagi na fakt, iż postępowanie egzekucyjne wobec spółki okazało się bezskuteczne a jednocześnie skarżąca pełniła obowiązki członka zarządu (wiceprezesa) G. Sp. z o.o. między innymi w okresie, w którym upływał termin płatności zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2008 stwierdzono, że skarżąca ponosi za nie odpowiedzialność, jak również za odsetki za zwłokę od powstałych zaległości. Nie zgadzając się z wyżej przedstawionym rozstrzygnięciem skarżąca wniosła odwołanie od wskazanej na wstępie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego P. –W. do Dyrektora Izby Skarbowej w P. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, przeprowadzenie rozprawy celem wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy przy udziale świadków i w celu przesłuchania strony a także o przeprowadzenie wskazanych w odwołaniu dowodów. Zaskarżonej decyzji organu I instancji zarzucono naruszenie: 1) naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej i błędne ustalenie stanu faktycznego co spowodowało ostatecznie skierowanie decyzji do osoby, która nie powinna ponosić solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki z o. o. albowiem skarżąca w okresie gdy formalnie była członkiem zarządu spółki z o. o. "G." faktycznie nie pełniła obowiązków członka zarządu ze względu na bardzo zły stan zdrowia, tj. chorobę serca zagrażającą życiu i hospitalizację uniemożliwiające pełnienie obowiązków członka zarządu; 2) naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej i błędne ustalenie stanu faktycznego co spowodowało ostatecznie skierowanie decyzji do osoby, która nie powinna ponosić solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki z o. o. albowiem w okresie gdy członkiem zarządu była skarżąca nie zachodziły przesłanki do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania zapobiegającego upadłości (postępowania układowego) mimo, że istniały zaległości podatkowe, co uległo zmianie dopiero w czasie, kiedy skarżąca nie pełniła już funkcji członka zarządu, a także wobec niezawinienia niezgłoszenia przez skarżącą wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu na chorobę oraz nierzetelne i nieuczciwe wobec spółki i pozostałych członków zarządu postępowanie prezesa zarządu P. S., 3) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej, albowiem egzekucja nie była prowadzona z całego majątku spółki, w szczególności z ruchomości należących do spółki, istnieje bowiem majątek spółki, możliwy do ustalenia na podstawie rejestru pojazdów, z którego egzekucja nie była prowadzona, co wyklucza stwierdzenie bezskuteczności egzekucji, 4) naruszenie art. 51 § 1, art. 107 § 2 w zw. z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej wobec orzeczenia w zaskarżonej decyzji o odpowiedzialności skarżącej za zobowiązania "G." Sp. z o.o. z tytułu odsetek liczonych od dnia powstania zaległości podatkowej podczas gdy brak jest podstaw do ponoszenia przez skarżącą odpowiedzialności za odsetki od niezapłaconych składek, ewentualnie w razie niepodzielenia tego poglądu - brak jest podstaw do ponoszenia przez skarżąca odpowiedzialności za odsetki od niezapłaconych zaległości podatkowych od dnia wymagalności należności od spółki kapitałowej. Decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] wydaną w wyniku rozpoznania odwołania skarżącej Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie organu odwoławczego uznać należy, że skarżąca pełniła funkcję członka zarządu w spółce G. Sp. z o. o. od 01.07.2008r. do 28.09.2009r., a zatem w czasie gdy upływał termin płatności zobowiązania podatkowego spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008r. W kontekście powyższego zaznaczono również, że jak wynika z akt rejestracyjnych rzeczonej spółki w dniu 01.07.2008r. w jej siedzibie odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników, podczas którego z dniem 01.07.2008r. odwołano z funkcji członka zarządu dotychczasowego Wiceprezesa Zarządu spółki T. M. (uchwała nr 1/2008) i powołano na to miejsce skarżącą (uchwała nr 2/2008). Zauważono również, że w aktach tych znajduje się także pismo skarżącej z dnia 05.09.2009r. informujące o rezygnacji z pełnionego stanowiska. Powyższe pismo zostało skierowane do obu wspólników spółki i odebrane przez P. S. w dniu 28.09.2009r. Z tym też dniem w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w P. skarżąca skutecznie złożyła rezygnację z funkcji członka zarządu spółki. Odnosząc się do zarzuty, iż skarżąca faktycznie nie wykonywała funkcji członka zarządu spółki kapitałowej wskazano, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym, użyte przez ustawodawcę w art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej sformułowanie "pełnienie obowiązków" członka zarządu, a nie ich "wykonywanie", oznacza, że chodzi o zajmowanie stanowiska od momentu powołania do dnia odwołania z funkcji członka zarządu. Okoliczności związane z faktycznym wykonywaniem lub nie wykonywaniem tych obowiązków nie mają w tym zakresie żadnego znaczenia. W odniesieniu do zarzutów zmierzających do zakwestionowania bezskuteczności egzekucji prowadzonej wobec majątku spółki stwierdzono, że bezskuteczność egzekucji została wykazana w związku z czym postanowieniem z dnia [...].10.2012r. nr [...] umorzono postępowanie egzekucyjne. Zaznaczono przy tym także, że o bezskuteczności prowadzonego postępowania egzekucyjnego świadczą również postanowienia Komorników Sądowych w tym przedmiocie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji zaznaczył także, iż przesłanka do zgłoszenia przez zarząd G. Sp. z o.o. wniosku o ogłoszenie upadłości zaistniała jeszcze przed objęciem przez skarżąca funkcji członka zarządu. Wskazano przy tym, że trwała ona nadal w czasie, gdy skarżąca pełniła funkcje członka zarządu w spółce. W tych okolicznościach, skoro poprzedni zarząd spółki nie wywiązał się z obowiązku zgłoszenia przedmiotowego wniosku w momencie, gdy zaistniały ku temu okoliczności obligujące go do podjęcia tych działań, to obowiązkiem skarżącej, po objęciu funkcji członka zarządu, było w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w P. zbadanie sytuacji finansowej spółki, a w sytuacji uznania, że stan finansów spółki uzasadnia zgłoszenie przedmiotowego wniosku, niezwłoczne zgłoszenie tego wniosku. Zaznaczono przy tym, że skarżąca takiego wniosku nie złożyła. Zdaniem organu odwoławczego nie znajduje również uzasadnienia, argumentacja wskazująca na brak winy skarżącej w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości spółki we właściwym czasie z powodu Jej złego stanu zdrowia. Zaznaczono przy tym, że skarżąca podejmując się pełnienia funkcji członka zarządu miała pełną świadomość o stanie swojego zdrowia. W tym kontekście wskazano również, że pobyty skarżącej w szpitalach podczas pełnienia przez nią funkcji członka zarządu miały charakter krótkotrwały w związku z czym nie uniemożliwiały one skarżącej podejmowania działań związanych z pełnioną funkcją członka zarządu spółki. Organ odwoławczy stwierdził także, że skarżąca nie wskazała mienia, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych tej spółki w znacznej części. Zgodnie bowiem z art. 116 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przesłanką uwalniającą członka zarządu od odpowiedzialności za zaległości spółki jest między innymi okoliczność wskazania przez członka zarządu w postępowaniu dotyczącym jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki mienia, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych tej spółki w znacznej części. W kontekście przytoczonej regulacji zaznaczono, że wskazane przez skarżącą w toku postępowania mienie nie spełnia warunków, o których mowa w art. 116 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, gdyż samochód oraz jeden ze skuterów nie istnieją realnie, natomiast wartość rynkowa drugiego skutera jest minimalna w stosunku do zaległości za które orzeczono o odpowiedzialności skarżącej. Dostrzeżono przy tym, że egzekucja z tej ruchomości prawdopodobnie nie pokryłaby nawet kosztów egzekucyjnych związanych z jej podjęciem. Odnosząc do zarzutu braku podstaw do ponoszenia przez skarżącą odpowiedzialności za odsetki od niezapłaconych zaległości podatkowych wskazano, że stosownie do postanowień art. 107 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej - osoby trzecie odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych. Wyżej wymieniona ostateczna decyzja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w P. stanowi przedmiot skargi kierowanej do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu podatkowego I instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa prawnego. Skarżąca w skardze zawarła również wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w części poprzez zwolnienie jej od ponoszenia wpisu od skargi. Zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. zarzuca się naruszenie: 1) prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 116 § 1 ust. 1 pkt 1 a) i b) Ordynacji podatkowej poprzez błędną subsumpcję tej normy i błędne uznanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy, że skarżąca we właściwym czasie nie zgłosiła wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo nie wykazała, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jej winy; 2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 187 i 188 Ordynacji podatkowej przejawiające się w braku dokładnego wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego pomimo zgłaszanych przez skarżącą wniosków dowodowych oraz niezebraniu wystarczającego materiału dowodowego i nierozpatrzenia tego materiału dowodowego, pomimo wniosków skarżącej, w szczególności: - bezzasadne oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lekarza medycyny pracy na okoliczność czy biorąc pod uwagę stan zdrowia i wiek skarżącej w okresie pełnienia funkcji zarządu stan ten uniemożliwiał odwołującej pełnienie obowiązków członka zarządu spółki z o.o. "G.", - bezzasadne nierozpoznanie wniosku o zobowiązanie P. S. do złożenia do akt sprawy pełnej dokumentacji finansowo-księgowej spółki z o.o. "G.", którą zabrał z biura rachunkowego L. N. X. pomimo istotności tych dokumentów w niniejszym postępowaniu, - bezzasadne oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości na okoliczność czy sytuacja finansowa spółki w okresie pełnienia przez skarżącą funkcji członka zarządu uzasadniała wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego, - nieprzeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci rachunku zysków i strat oraz bilansu spółki z o.o. "G. " za okres 1.01.2007 - 31.12.2007, rachunku zysków i strat za okres od 1.01.2008 — 30.06.2008, a w każdym razie pominięcie w uzasadnieniu decyzji z [...].10.2014 r. wniosków płynących z tych dokumentów dla ustalenia stanu faktycznego, - bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie w charakterze świadka L. N., b) naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej przejawiające się w braku ustalenia gdzie znajduje się samochód V. i skuter K., które według zeznań T. M. posiada P. S., co spowodowało ostatecznie nieuzasadnione przyjęcie, że skarżąca w okresie gdy formalnie była członkiem zarządu spółki z o. o. "G." faktycznie pełniła obowiązki członka zarządu, a jej stan zdrowia nie uniemożliwiał jej pełnienia tych obowiązków a także, że zachodziły przesłanki do zgłoszenia przez skarżącą wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania zapobiegającego upadłości (postępowania układowego) oraz, że niezgłoszenie tychże wniosków było zawinione przez skarżącą pomimo jej stanu zdrowia i występujących w sprawie innych wyjątkowych okoliczności tj. nieuczciwego wobec spółki i pozostałych członków zarządu postępowania prezesa zarządu P. S. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Mając na uwadze przytoczony powyżej przepis do ustalenia odpowiedzialności członka zarządu konieczne jest nie tylko ustalenie pozytywnych jej przesłanek, czyli bezskuteczności egzekucji zaległości podatkowej oraz powstania zobowiązania w okresie pełnienia przez niego tej funkcji, ale także wykazanie, że nie zachodzą przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność. Pozytywne przesłanki obciążenia odpowiedzialnością członka zarządu to: - nieskuteczna w całości lub w części egzekucja z majątku spółki, - wykazanie, że zaległości wynikają ze zobowiązań, których termin płatności upłynął w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu. Negatywne przesłanki orzeczenia o odpowiedzialności członków zarządu, których zaistnienie wyklucza orzeczenie o ich odpowiedzialności jako osób trzecich, ordynacja podatkowa definiuje jako: - wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez ich winy. - wykazanie członka zarządu mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Mając powyższe na uwadze w pierwszej kolejności zbadania wymaga zaistnienie pozytywnych przesłanek odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W ocenie Sądu, zasadnie organy obu instancji ustaliły, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, że zaległości wynikają ze zobowiązań, których termin płatności upłynął w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu przez skarżącą. Poza sporem w sprawie pozostaje fakt, że zaległości wynikają z zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r., których termin płatności upływał w dniu 31 marca 2009 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że we wskazanym powyżej dniu zarząd Spółki z o.o. "G." był dwuosobowy. Obowiązki członków zarządu pełnili skarżąca oraz P. S. Skarżąca została powołana do pełnienia funkcji członka zarządu Spółki na mocy uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników, które odbyło się w dniu 1 lipca 2008 r. Wpis tej okoliczności do KRS nastąpił w dniu 23 września 2008 r. Jak trafnie jednak podkreślono w zaskarżonej decyzji, wpis ma jedynie charakter deklaratoryjny i nie stanowi o dacie powołania skarżącej do pełnienia funkcji członka zarządu. Z akt sprawy wynika ponadto, że skarżąca pismem z dnia [...] września 2009 r., zrezygnowała z pełnienia funkcji członka zarządu. Pismo to zostało skierowane do wspólników Spółki i odebrane przez jej prezesa P. S. w dniu 28 września 2009 r. W świetle tych okoliczności trafnie ocenił organ podatkowy w zaskarżonej decyzji, że skarżąca pełniła funkcję członka zarządu Spółki od 1 lipca 2008 r. do 28 września 2009 r., a zatem w czasie gdy upływał termin płatności zobowiązania podatkowego Spółki z o.o. "G." w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze podkreślić należy, że w świetle powołanego powyżej przepisu art. 116 Ordynacji podatkowej, jak i tez prezentowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych bez znaczenia dla ustalenia odpowiedzialności jest wewnętrzny podział kompetencji pomiędzy członkami zarządu. Słusznie podkreślił organ odwoławczy, że zgodnie z przepisami kodeksu spółek handlowych wszyscy członkowie zarządu mają prawne możliwości i obowiązek bieżącego monitorowania i nadzorowania sytuacji spółki, w szczególności sytuacji finansowej. Sprawy finansowe należy niewątpliwie zaliczyć do spraw istotnych i każdy członek organu zarządzającego, należycie dbający o kondycję spółki winien wykazywać zainteresowanie tą sprawą. Tym samym nie można uznać za zasadną przedstawioną w skardze argumentację, z której wynika, że sprawami finansowymi Spółki zajmował się P. S., a skarżąca nie była o tych sprawach właściwie informowana. Zarówno podział kompetencji pomiędzy członkami zarządu spółki, jak i faktyczna wiedza członka zarządu o sprawach finansowych spółki pozostaje bowiem bez wpływu na ustalenia zakresu odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Na uwzględnienie nie zasługuje także zaprezentowana w skardze argumentacja dotycząca stanu zdrowia i zaawansowanego wieku skarżącej. Odnosząc się do tej kwestii, trafnie wywiódł organ odwoławczy, że przepis art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej nie odwołuje się do faktu "wykonywania" obowiązków członka zarządu, a jedynie do ich pełnienia, co w przypadku funkcji zarządczych stanowi odpowiednik określenia "zajmować stanowisko". Tego typu określenie abstrahuje od sposobu i okoliczności faktycznego wykonywania powierzonych zadań. Podkreślenia także wymaga, że organy podatkowe nigdy nie podważały złego stanu zdrowia skarżącej, ani jej wieku, co jednak nie wpływa na zakres odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Istotnym jest również fakt, że pełnienie funkcji członka zarządu jest dobrowolne i wymaga zgody osoby powołanej na to stanowisko. Niemożliwym jest powołanie członka zarządu bez jego wiedzy i zgody. Członek zarządu może zrezygnować w każdym czasie ze swojej funkcji. Podsumowując powyższe wyjaśnienia stwierdzić należy, że skarżąca pełniła funkcję członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialności w okresie, w którym upływał termin płatności podatku, tj. w dniu 31 marca 2009 r. W świetle akt sprawy spełniona została także druga pozytywna przesłanka odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, tj. egzekucja z majątku spółki okazała się nieskuteczna. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy obowiązany jest wykazać bezskuteczność egzekucji za pomocą wszelkich dowodów potwierdzających tę okoliczność, co w konsekwencji oznacza, że o spełnieniu omawianej przesłanki można mówić wówczas, gdy w wyniku wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego skierowanego do majątku spółki nie doszło do przymusowego zaspokojenia wierzyciela. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że z akt sprawy wynika, że postępowanie egzekucyjne wobec majątku spółki "G." Spółka z o.o. z tytułu nieuregulowanego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008r. prowadzone było przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P.- W. w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r.. W trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, organowi egzekucyjnemu nie udało się jednak dokonać żadnych skutecznych czynności egzekucyjnych. Wielokrotnie delegowany poborca pod adresem wskazanym przez Spółkę w Krajowym Rejestrze Sądowym jako adres prowadzenia działalności i siedziby Spółki z o.o. "G." P. ul. Z. [...], nie mógł dokonać czynności egzekucyjnych. W oparciu o oświadczenie matki właściciela posesji przy ul. Z. [...] w P., ustalono, że Spółka ta pod tym adresem nie prowadzi już działalności gospodarczej. W budynku tym nie pozostały również żadne ruchomości Spółki. W dalszym toku postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny dokonał sprawdzenia innego, adresu, pod którym Spółka miała jakoby prowadzić swoją działalność gospodarczą (P. ul. S. [...]). Na miejscu poborca skarbowy ustalił, że numery parzyste na tej ulicy zaczynają się dopiero od numeru 4. Osoby tam zamieszkałe oświadczyły, że nazwa Spółki nie jest im znana. Organ egzekucyjny mając na uwadze brak możliwości podjęcia dalszych skutecznych działań egzekucyjnych, postanowieniem z dnia [...] października 2012r. nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne. Z akt sprawy wynika ponadto, że oprócz zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008r. Spółka posiadała także inne zaległości podatkowe, w tym z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r., podatku dochodowego od osób fizycznych za m-ce od 1 - ll/2008r., podatku od towarów i usług za 7/2008 oraz 3 - 4/2009r., w stosunku do których prowadzone były również bezskuteczne działania egzekucyjne. W celu dochodzenia zaległości Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r., organ egzekucyjny w dniu [...] listopada 2008 r. zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności w firmie A. P. ul. R. [...]. Zajęcie to jednak okazało się nieskuteczne, gdyż podmiot ten nie uznał wierzytelności. Wobec majątku Spółki prowadzone były również sądowe postępowania egzekucyjne. Prowadzili je, m.in.: - Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym P. – S. M. w P. T. Z., sygn. akt [...]. Postępowanie to zostało umorzone postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. z uwagi na bezskuteczność egzekucji. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że: dłużna Spółka nie posiada fizycznie siedziby i nie prowadzi działalności pod adresem P. ul. Z. [...] ujawnionym w KRS jako adres siedziby, zajęcie rachunku bankowego dłużnika doprowadziło do wyegzekwowania niewielkiej części należności, brak jest również informacji o innych rachunkach bankowych dłużnika, nie ustalono majątku ruchomego, z którego można by było przeprowadzić egzekucję. Ponadto dłużnik nie figuruje w ewidencji właścicieli oraz wieczystych użytkowników gruntów na terenie miasta P.; - Komornik Sądowy przy Sadzie Rejonowym P. – S. M. w P. A. G., sygn. akt [...]. Postępowanie to zostało umorzone postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. z uwagi na jego bezskuteczność. W świetle powyższych okoliczności zasadnie uznały organy prowadzące postępowanie w sprawie, że organy egzekucyjne podejmowały próby ustalenia majątku Spółki. Nie ustalono jednak żadnego majątku należącego do Spółki, do którego można byłoby zastosować środki egzekucyjne. W tej sytuacji prawidłowo ustalono spełnienie drugiej przesłanki odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, tj. bezskuteczność egzekucji. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że stwierdzenie bezskuteczności egzekucji ustala się na podstawie każdego prawnie dopuszczonego dowodu (zob. uchwała NSA z dnia 18 grudnia 2008 r., II FPS 6/080 – orzeczenie dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Prawidłowo organy stwierdziły, że dowodami takimi były postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego P.-W. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] oraz postanowienia Komorników Sądowych o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Trafnie uznał również organ podatkowy, że argumentacja dotycząca wadliwości prowadzonych egzekucji poprzez skierowanie ich jedynie do części majątku nie może zostać uznana za skuteczną. Zasadnie podkreślono w zaskarżonej decyzji, że organ podatkowy nie jest uprawniony do badania prawidłowości postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne jest odrębne od postępowania podatkowego. Wadliwość postępowania egzekucyjnego powinna być podnoszona i skarżona przewidzianymi środkami w tym właśnie postępowaniu. Konkludując tę część rozważań, stwierdzić zależy, że prawidłowo ustalił organ podatkowy w zaskarżonej decyzji, że spełnione zostały pozytywne przesłanki odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki, tj. egzekucja z majątku spółki okazała się nieskuteczna w całości lub w części, a skarżąca pełniła funkcję członka zarządu w okresie, w którym upłynął termin płatności upłynął podatku. W tej sytuacji niezbędne jest poddanie sądowej kontroli zaistnienia przesłanek wyłączających odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że z akt sprawy nie wynika, że skarżąca wykazała, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jej winy. Jak zasadnie ustaliły organy obu instancji, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie zgłoszono wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie. Zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. nr 60, poz. 535 ze zm.) upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań. Natomiast z ust. 2 tego artykułu wynika, że dłużnika będącego osobą prawną, uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym, ustalając zakres pojęcia "właściwy czas", użytego w treści art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, należy mieć na uwadze przepis art. 21 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze. Na mocy tego przepisu, właściwym czasem dla zgłoszenia wniosku dłużnika o ogłoszenie upadłości jest termin 2 tygodni od dnia, gdy nie wykonuje on swoich wymagalnych zobowiązań lub gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, czyli termin, który pozwoli na równomierne, choćby tylko częściowe, zaspokojenie wszystkich wierzycieli. Mając powyższe na uwadze zasadnie ustalił organ podatkowy, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, że Spółka nie wykonała swoich wymagalnych zobowiązań wobec: - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z tytułu ubezpieczeń społecznych, za okres od 10/2007r. do 09/2008r. w kwocie [...] zł + koszty upomnienia w kwocie [...] zł, z tytułu ubezpieczeń zdrowotnych, za okres od 10/2007r. do 09/2008r. w kwocie [...] zł + koszty upomnienia w kwocie [...] zł, z tytułu Funduszu Pracy i FGŚP za okres od 10/2007r. do 09/2008r. w kwocie [...]zł + koszty upomnienia w kwocie [...] zł; - Naczelnika Urzędu Skarbowego P.-W. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r., podatku dochodowego od osób fizycznych zam-ce od l/2008r. do ll/2008r., podatku od towarów i usług za m-ce 3/2009 i 4/2009; - wobec innych podmiotów i osób: J. Spółka z o.o., L. C., co potwierdzają prowadzone z ich wniosków postępowania egzekucyjne przeciwko Spółce. W tej sytuacji prawidłowo wywiódł organ odwoławczy, że Spółka z miesiąca na miesiąc zwiększała systematycznie swoje zadłużenie wobec innych podmiotów. W tych okolicznościach zasadnie organ odwoławczy uznał, że pierwsza przesłanka, wynikająca z art. 11 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, tj. nie wykonywanie swoich wymagalnych zobowiązań, świadcząca o niewypłacalności Spółki i obligująca Spółkę do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, zaistniała już w lutym 2008 r., z chwilą, gdy podmiot ten przestał regulować zobowiązania wobec drugiego wierzyciela tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – W. Trafnie wyjaśnił organ drugiej instancji, że chociaż przesłanka do zgłoszenia przez zarząd Spółki wniosku o ogłoszenie upadłości zaistniała jeszcze przed objęciem przez skarżącą funkcji członka zarządu to trwała ona nadal w czasie, gdy skarżąca pełniła funkcję członka zarządu w Spółce. W tych okolicznościach sprawy, skoro poprzedni zarząd Spółki nie wywiązał się z obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości w momencie, gdy zaistniały ku temu okoliczności obligujące go do podjęcia tych działań, obowiązkiem skarżącej było zbadanie sytuacji finansowej Spółki i niezwłoczne zgłoszenie tego wniosku, czego skarżąca nie uczyniła. Z akt sprawy wynika ponadto, że pomimo ustawowego obowiązku, Spółka z o.o. "G." nie złożyła w organie podatkowym ani też w sądzie sprawozdania finansowego (bilansu i rachunku zysków i strat) za 2008 r. Brak powyższych dokumentów uniemożliwił tym samym organom podatkowym dokonanie, w oparciu o nie, oceny kondycji majątkowej i finansowej Spółki za 2008 r., co jednak nie było konieczne z uwagi na spełnienie pierwszej z opisanych przesłanek niewypłacalności. Na uwzględnienie nie zasługuje podniesiona w skardze argumentacja, ż której wynika, że w czasie pełnienia przez skarżącą funkcji członka zarządu sytuacja finansowa Spółki była dobra i Spółka osiągała wysokie przychody i dysponowała majątkiem mogącym pokryć jej zadłużenie. Trafnie bowiem wyjaśnił organ podatkowy, że przepisy Prawa upadłościowego i naprawczego nie uzależniają obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości od jednoczesnego ziszczenia się obu przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej art. 11 ustawy Ordynacja podatkowa. Oznacza to, że nawet dysponujący majątkiem dłużnik będzie uznany za upadłego, jeżeli zaprzestał wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań. Z akt sprawy nie wynika także, by skarżąca wykazała, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jej winy. Za okoliczność wyłączającą winę nie może zostać uznany ani fakt podziału kompetencji członków zarządu, ani choroba skarżącej. W świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1128 (orzeczenie dostępne w bazie orzeczeń: orzeczenia.nsa.gov.pl) niezdolność do pracy członka zarządu w czasie wystąpienia przesłanki do ogłoszenia upadłości nie wyłącza jego odpowiedzialności, jako osoby trzeciej, za zaległości podatkowe Spółki. Sąd wskazał również, że nawet przebywanie członka zarządu na zwolnieniu lekarskim nie zmienia faktu, iż dalej pełni on obowiązki członka zarządu. Ponadto, jak trafnie zwraca uwagę organ odwoławczy, skarżąca już w momencie podejmowania się obowiązków członka zarządu Spółki borykała się z problemami zdrowotnymi. Z akt sprawy wynika, że kłopoty zdrowotne zaczęły się już w 2000 r. W 2003 r. stwierdzono u skarżącej złożoną wadę serca (aortalną z niedomykalnością trójdzielną). Z dokumentacji medycznej wynikało, że w 2004 r. skarżąca 4-krotnie korzystała z pomocy udzielonej jej w czasie ostrego dyżuru, w związku z zaburzeniami rytmu serca - migotaniem przedsionków. W styczniu 2007 r. skarżąca została zdyskwalifikowana z ortopedycznego zabiegu operacyjnego z powodu niewyrównania kardiologicznego. Skarżąca przebywała pod stałą opieką kardiologiczną. W lutym 2007 r. przeszła zabieg operacyjny - endoprotezoplastykę prawego stawu kolanowego. Jak wynikało ze złożonych do protokołu zeznań, zarówno przed jak i po operacji miała duże trudności w poruszaniu się, chodziła o kulach, a czasami w ogóle nie mogła chodzić. W 2008 r. miała mieć przeprowadzoną operację założenia endoprotezy w lewym kolanie, jednakże z uwagi na zły stan kardiologiczny operacja ta została odroczona. Jak wskazała skarżąca, jej problemy kardiologiczne miały charakter przewlekły, duszności i migotania powtarzały się w całym 2008 r. Z powyżej przedstawionych okoliczności wynika, że skarżąca, mając świadomość trwałych dolegliwości kardiologicznych oraz problemów ortopedycznych ograniczających możliwość poruszania się, zgodziła się jednak przyjąć na siebie obowiązki pełnienia funkcji w zarządzie Spółki. Podkreślenia wymaga, że w toku postępowania organy nie kwestionowały złego stanu zdrowia skarżącej. Zaznaczono jednak, że stan zdrowia skarżącej był wynikiem przewlekłej choroby, o której istnieniu i związanych z nią dolegliwościach skarżąca wiedziała. Ponadto ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, by od lipca 2008 r. do marca 2009 r. stan zdrowia skarżącej był na tyle poważny, że uniemożliwiał jej podjecie chociażby najprostszych działań, tj. sprawdzenie terminowości w regulowaniu zobowiązań przez Spółkę. Pobyty skarżącej w szpitalu w okresie sprawowania przez nią funkcji członka zarządu były krótkotrwałe. Nie mogły zatem w znacznym stopniu uniemożliwić podejmowania działań związanych z pełnioną funkcją. Skarżąca przebywała w szpitalu w okresie [...]-[...] marca 2009 r., [...]-[...] kwietnia 2009 r. oraz [...]-[...] lipca 2009. Kolejny pobyt skarżącej w szpitalu miał miejsce w 2010 r., kiedy to nie pełniła już funkcji członka zarządu Spółki. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika ponadto, że skarżąca została powołana do zarządu na czas załatwiania przez Spółkę formalności kredytowych, z uwagi na "czystą" historię kredytową. Skarżąca godziła się więc na pełnienie drugoplanowej, jedynie formalnej funkcji członka zarządu Spółki, ufając innym osobom w zakresie informacji udzielonych jej na temat stanu finansowego Spółki, w tym również w zakresie kwestii dotyczących zadłużenia podmiotu, bez samodzielnego ich sprawdzenia. W tym kontekście na rozstrzygnięcie sprawy nie mogą wpływać okoliczności związane z nieuczciwym postępowaniem P. S. wobec Spółki z o.o. "G." oraz jej zarządu: byłego członka zarządu T. M. i skarżącej. Powtórzyć należy, że skarżąca przyjmując na siebie obowiązki pełnienia funkcji członka zarządu, przyjęła również odpowiedzialność za sprawy Spółki. Zobowiązana była zatem w taki sposób zorganizować ich prowadzenie, aby nie dopuścić do powstania sytuacji, w której drugi członek zarządu rozporządza środkami Spółki, w sposób narażający ją na szkodę. Natomiast w sytuacji ewentualnego zaistnienia takich okoliczności podjąć natychmiastowe działania, w tym skierowanie sprawy na drogę sądową. Skarżąca nie wykazała, aby cokolwiek w tej sprawie uczyniła. Przesłanką wyłączającą odpowiedzialność skarżącej nie może być także jej wiek. Skarżąca z pełną świadomością, będąc już w wieku 72 lat, podjęła się pełnienia funkcji członka zarządu w Spółce. Skoro zatem w tym wieku przyjęła na siebie obowiązki związane z tą funkcji, to nie może jednocześnie w zaawansowanym wieku upatrywać przesłanki uwalniającej od odpowiedzialności za zaległości Spółki. Podobnie dla kwestii odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki bez znaczenia jest fakt pełnienia obowiązków członka zarządu bez wynagrodzenia. Żaden przepis Ordynacji podatkowej nie uzależnia bowiem powstania odpowiedzialności bądź jej zakresu od uzyskiwania wynagrodzenia za wykonywane czynności przez członka zarządu. Konkludując tę część rozważań, należy stwierdzić, że kryterium braku winy wymaga przyjęcia obiektywnego miernika staranności, jakiej można oczekiwać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Osoba zainteresowana (w tym przypadku członek zarządu) winna wskazać brak winy, czyli udowodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że uchybienie określonemu obowiązkowi było od niej niezależne. Mając powyższe na uwadze, w świetle okoliczności faktycznych sprawy, nie można uznać, że skarżąca wykazała, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki nastąpiło bez jej winy. Ze gromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika także, by skarżąca wskazała mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. W postępowaniu odwoławczym skarżąca jako majątek Spółki, który jej zdaniem umożliwiał prowadzenie skutecznej egzekucji wskazała następujące ruchomości: samochód V. nr rej. [...] oraz dwa skutery K. o nr rej. [...] i [...]. Organ podjął czynności w celu ustalenia tego majątku i zbadania, czy mógłby on przyczynić się do zaspokojenia zaległości podatkowych Spółki. Przesłuchano T. M., byłego członka zarządu Spółki, który zeznał, że samochód oraz jeden ze skuterów znajdują się w posiadaniu P. S., jednakże z uwagi na brak kontaktu z nim nie wskazał ewentualnego miejsca, w którym mogą się te ruchomości znajdować. Oświadczył natomiast, że drugi skuter znajduje się w miejscu jego zamieszkania, tj. D. [...] R. Podjęta przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – W. próba zajęcia samochodu oraz skutera pod adresem zamieszkania P. S. okazała się nieskuteczna. Na miejscu poborca skarbowy zastał jego matkę, która oświadczyła, że syn mimo zameldowania nie mieszka pod tym adresem. Podała numer telefonu do syna. W trakcie przeprowadzonej rozmowy P. S. powiadomił pracownika organu egzekucyjnego, że od około roku przebywa we Francji. Odnośnie wskazanych pojazdów oświadczył, że nie ma wiedzy co się z nimi stało. W tych okolicznościach sprawy organ podatkowy uznał, że jedynym majątkiem pozostał skuter znajdujący się u T. M., którego wartość rynkowa w latach 2008 - 2009 wynosiła około [...] - [...] zł. W tej sytuacji organ uznał, że jego wartość w czasie postępowania odwoławczego jest jeszcze niższa. Ewentualny egzekucja z tego majątku nie może się zatem przyczynić do zaspokojenia zaległości podatkowej przekraczającej [...] zł (należność główna [...] zł, odsetki za zwłokę [...] zł). W tej sytuacji, słusznie zaznaczył organ odwoławczy, że egzekucja z tej ruchomości prawdopodobnie nie pokryłaby nawet kosztów egzekucyjnych związanych z jej podjęciem. Podsumowując powyższe ustalenia stwierdzić należy, że z zaskarżonej decyzji wynika, że spełnione zostały przesłanki pozytywne odpowiedzialności, tj. egzekucja z majątku spółki okazała się nieskuteczna w całości lub w części, a zaległości wynikają ze zobowiązań, których termin płatności upłynął w czasie pełnienia obowiązków przez członka zarządu. Skarżąca nie wykazała natomiast okoliczności, które wyłączyłyby jej odpowiedzialność, tj. nie wykazała, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jej winy, a także nie wskazała mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych Spółki w znacznej części. W tej sytuacji niezasadne okazały się podnoszone w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 116 § 1 ust. 1 pkt 1 a) i b) Ordynacji podatkowej poprzez błędną subsumpcję tej normy i błędne uznanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy, że Skarżąca we właściwym czasie nie zgłosiła wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo nie wskazała, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jej winy. Na uwzględnienie nie zasługują także zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej w związku z art. 187 i 188 Ordynacji podatkowej przejawiające się w braku dokładnego wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego pomimo zgłaszanych przez Skarżącą wniosków dowodowych oraz niezebraniu wystarczającego materiału dowodowego i nierozpatrzenia tego materiału dowodowego, pomimo wniosków Skarżącej, w szczególności: - bezzasadne oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lekarza medycyny pracy na okoliczność czy biorąc pod uwagę stan zdrowia i wiek odwołującej w okresie pełnienia funkcji członka zarządu stan ten uniemożliwił Odwołującej pełnienie obowiązków członka zarządu Spółki z o.o. "G.", - bezzasadne nierozpoznanie wniosku o zobowiązanie P. S. do złożenia do akt sprawy pełnej dokumentacji finansowo - ksiegowej Spółki z o.o. "G.", którą zabrał z biura rachunkowego L. N. X. pomimo istotności tych dokumentów w niniejszym postępowaniu, - bezzasadne oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości na okoliczność czy sytuacja finansowa Spółki w okresie pełnienia przez Skarżącą funkcji członka zarządu uzasadniała złożenie wniosku ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego, - nieprzeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci rachunku zysków i strat oraz bilansu Spółki z o.o. "G." za okres 1.01.2007 - 31.12.2007, rachunku zysków i strat za okres od 1.01.2008 - 30.06.2008, a w każdym razie pominięcie w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].10.2014r. wniosków płynących z tych dokumentów dla ustalenia stanu faktycznego, - bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych z przesłuchania w charakterze świadka L. N., oraz naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej przejawiające się brakiem ustalenia gdzie znajduje się samochód V. i skuter K., które według zeznań T. M. posiada P. S. Odnosząc się do zarzutów procesowych związanych z oddaleniem wniosków dowodowych stwierdzić należy, że organ wydał w tym zakresie stosowanie postanowienia: z dnia [...] sierpnia 2014r. oraz z dnia [...] września 2014r., w których wyjaśnił powody, dla których uległy one oddaleniu. Dowód z opinii biegłego lekarza medycyny pracy nie był zasadny, gdyż organy nie kwestionowały w toku postępowania złego stanu zdrowia skarżącej, a jedynie – prawidłowo w ocenie Sądu – wywodziły, że okoliczność ta pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Odnosząc się do pozostałych zarzutów dotyczących postępowania podatkowego, stwierdzić należy, że trafnie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 197 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy może powołać biegłego w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Ustalenie "właściwego czasu" do zgłoszenia wniosku o upadłość w rozumieniu art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej nie wymaga wiadomości specjalnych. Oceny tej dokonuje się w kontekście ustaleń faktycznych tj. kiedy spółka zaprzestała płacenia długów lub kiedy nastąpił stan, w którym jej majątek nie wystarczył na zaspokojenie jej zobowiązań. Elementy stanu faktycznego potrzebne dla takiego ustalenia, opierają się przede wszystkim na dowodach z dokumentów, w tym informacjach (wykazach) zaległości spółki, dokumentach finansowych spółki. Organy podatkowe posiadają dostateczną wiedzę i umiejętności, aby dokonać oceny zgromadzonego materiału dowodowego pod kątem spełnienia, bądź nie, przesłanek z art. 116 Ordynacji podatkowej, w tym także oceny zaistnienia przesłanek niewypłacalności podmiotu w kontekście właściwego czasu do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy oparł swoje stanowisko w powyższym zakresie na dowodach stwierdzających istnienie nieuregulowanych przez Spółkę należności wobec: ZUS i Naczelnika Urzędu Skarbowego P.–W. W ocenie Sądu słusznie organ odwoławczy uznał, że stan faktyczny sprawy, pozwalał na wyciągnięcie prawidłowych wniosków co do zaistnienia przesłanki niewypłacalności Spółki bez udziału biegłego. Zgodne bowiem z zasadami logicznego rozumowania i wskazań wiedzy skoro Spółka nie regulowała swoich wymagalnych zobowiązań publicznoprawnych, to wystąpiła sytuacja, o której mowa w art. 11 ust 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, mianowicie jej niewypłacalność. Niewypłacalność dłużnika daje natomiast zgodnie z art. 10 ustawy podstawy do ogłoszenia w stosunku do niego upadłości. Odnosząc się do zarzutu nie uwzględnienia wniosku skarżącej w zakresie zobowiązania P. S. do złożenia dokumentacji finansowo - księgowej Spółki za 2008r. i uznania zaistnienia przesłanki do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości mimo braku przedmiotowej dokumentacji oraz oddalenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania Pani L. N. z biura rachunkowego X. wskazać należy, że wobec faktu trwałego nieregulowania przez Spółkę wymagalnych zobowiązań już od początku 2008r. nieistotna jest kwestia, w jakiej kondycji się ona w okresie znajdowała. Wobec wykazania nieregulowania przez Spółkę wymagalnych zobowiązań, zarówno wielkość majątku jak i sytuacja finansowa rzeczonej Spółki pozostają bez znaczenia dla wystąpienia stanu niewypłacalności Spółki obligującego jej zarząd do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Odnosząc się do zarzutu nieustalenia, gdzie znajduje się samochód V. i skuter K. podnieść należy, że w świetle art. 116 § 1 pkt to na skarżącej ciążył obowiązek wskazania mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Niezależnie od tego, organ odwoławczy podjął niezbędne kroki w celu zbadania istnienia wskazanego przez skarżącą w odwołaniu mienia Spółki. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. organ odwoławczy zlecił Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. – W. przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w zakresie wskazanego mienia. W wyniku podjętych przez organ egzekucyjny działań nie udało się jednak odnaleźć tych ruchomości. Jak bowiem wskazał organ podatkowy w piśmie z dnia [...] września 2014r., pod adresem P. ul. Z. [...] Spółka nie prowadziła działalności już od 2007r. Podjęta próba skierowania egzekucji do wskazanych ruchomości pod adresem zamieszkania P. S. również okazała się nieskuteczna. W przedstawionych powyżej wyjaśnieniach wskazano, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wobec ziszczenia się przesłanek określonych w ustawie, organ prawidłowo zastosował przepis art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej orzekając o odpowiedzialności podatkowej skarżącej jako osoby trzeciej. Mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić, stosownie do postanowień art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).