I SA/Po 17/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry; postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącej kwotę [...]zł (czterystu złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata pismem z dnia 03 grudnia 2015 r., wniosła skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Celnej. Pismem z dnia 14 września 2016 r., skarżąca, reprezentowana przez Z. G. poinformowała o cofnięciu skargi. W toku rozprawy mającej miejsce przed tutejszym Sądem dnia 22 września 2016 r., mając na uwadze, że z przedłożonej przez pełnomocnika skarżącej informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS nie wynikało upoważnienie wskazanej powyżej osoby do reprezentowania skarżącej, zobowiązano pełnomocnika skarżącej do wykazana, w terminie 7 dni, że w dniu złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi Z. G. była uprawniona do reprezentowania skarżącej – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wystosowane w toku rozprawy doręczono pełnomocnikowi skarżącej dnia 26 września 2016 r. (k. [...] akt sądowych). Pismem z dnia 28 września 2016 r., pełnomocnik skarżącej przedłożył kserokopię aktów notarialnych rep. A nr 1259/2016, oraz 1266/2016. Z pierwszego z przedłożonych aktów wynika, że z funkcji członka zarządu skarżącej odwołano G. M. powołując na to stanowisko G. L.. Z aktu notarialnego rep. A nr 1266/2016 sporządzonego dnia 22 lipca 2016 r., wynika, że z funkcji członka zarządu skarżącej odwołano G. L. powierzając te funkcję Z. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W oparciu o powyższe regulacje należy uznać, że w badanej sprawie Z. G., będąca w dacie sporządzenia oświadczenia o cofnięciu skargi uprawniona do reprezentowania skarżącej skutecznie cofnęła skargę. Sąd rozpoznając złożone przez stronę skarżącą oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II. sentencji niniejszego orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.