I SA/Po 1715/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia RP na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi MP na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Skarżący MP, reprezentowany przez brata RP, pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...], w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]. W otwartym terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył zażalenie na w.w zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie MP na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA z dnia [...], sygn. akt [...] w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W związku z postanowieniem NSA z dnia [...], w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] doręczono skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Jednocześnie pouczono stronę, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Odpis prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] wystąpił o przyznanie prawa pomocy. Następnie w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] złożył we własnym imieniu sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia [...] pozostawił wniosek MP bez rozpoznania. Po rozpoznaniu sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] pozostawił wniosek MP o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W wyniku złożonego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] o sygn. akt [...] oddalił zażalenie MP na postanowienie WSA z dnia [...]. Z akt sprawy wynika, że wpis sądowy od skargi do dnia [...] nie został uiszczony, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę MP. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]. Pismem z dnia [...] RP wniósł zażalenie na w.w postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") zażalenie może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 32 P.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ponadto w myśl art. 33 § 1 P.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Strona może natomiast, zgodnie z art. 34 P.p.s.a. działać przez pełnomocnika. Z akt sprawy wynika, że wnoszący zażalenie RP jest pełnomocnikiem MP, nie jest on jednak stroną niniejszego postępowania. Wobec tego przyjąć należy, że posiadał on legitymację do wniesienia zażalenia w imieniu MP, jednak nie posiadał już takiej legitymacji do wniesienia środka odwoławczego w imieniu własnym. Zażalenie wniesione przez RP w imieniu własnym Sąd uznał za niedopuszczalne. Z powyżej wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.