I SA/Po 1716/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia RP na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu zażalenia RP na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o pozostawieniu wniosku RP o wyłączenie sędziego bez rozpoznania w sprawie ze skargi MP na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Skarżący MP, reprezentowany przez brata RP, pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. RP, działając w imieniu własnym, wnioskiem z dnia [...] wystąpił do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy . Starszy referendarz sądowy WSA postanowieniem z dnia [...] umorzył postępowanie z wniosku RP o przyznanie prawa pomocy. W wyniku rozpoznania sprzeciwu RP Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] umorzył postępowanie z wniosku RP o przyznanie prawa pomocy. W zażaleniu z dnia [...] na postanowienie Sądu z dnia [...] RP wniósł m.in. o "wyłączenie sędziego, gdyż zachodzą uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności". Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] RP został wezwany do uzupełnienia, zgodnie z art. 20 § 1 P.ps.a., zawartego w zażaleniu z dnia [...] wniosku o wyłączenie sędziego poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziego WSA, o którego wyłączenie wnosi, a także o uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis w.w zarządzenia doręczono RP w dniu [...], a zatem termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia [...], sygn. akt [...] pozostawił wniosek RP o wyłączenie sędziego bez rozpoznania. RP pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na w.w zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił zażalenie RP na w.w zarządzenie. Pismem złożonym w dniu [...] RP złożył zażalenie na postanowienie z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") zażalenie może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 32 P.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ponadto w myśl art. 33 § 1 P.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Strona może natomiast, zgodnie z art. 34 P.p.s.a. działać przez pełnomocnika. Z akt sprawy wynika, że wnoszący zażalenie RP jest pełnomocnikiem MP, nie jest on jednak stroną niniejszego postępowania. Wobec tego przyjąć należy, że posiadał on legitymację do wniesienia zażalenia w imieniu MP, jednak nie posiadał już takiej legitymacji do wniesienia środka odwoławczego w imieniu własnym. Zażalenie wniesione przez RP w imieniu własnym Sąd uznał za niedopuszczalne. Z powyżej wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.