I SA/Po 174/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do września oraz za grudzień 2003r. postanawia uchylić postanowienie z dnia 8 października 2007 roku. /-/St. Małek Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 października 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku z dnia 12 czerwca 2007 r. Stwierdzono, iż skarżący podał, że wnosi skargę od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Mimo wezwania nie uzupełnił jednak braku skargi kasacyjnej przez prawidłowe określenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, od którego skarga ta została wniesiona. Skarżący wniósł zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazał, iż w treści skargi błędnie podano "Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu" zamiast "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu". Nie jest to jednak, zdaniem skarżącego, istotny błąd, skoro "w dalszej treści skargi widnieje prawidłowe określenie Sądu również sygnatura akt". Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, a zażalenie skarżącego jest oczywiście uzasadnione. Błędne określenie sądu w skardze kasacyjnej ma charakter omyłki pisarskiej. Z treści skargi kasacyjnej wynika bowiem jednoznacznie, iż zaskarżonym orzeczeniem jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżący podał też prawidłowo zarówno sygnaturę, jak i datę wydania wyroku. W związku z powyższym, należy uznać, iż brak było podstaw do uznania, że skarga nie spełnia wymogów formalnych o których mowa w art. 176 p.p.s.a. (brak oznaczenia zaskarżonego orzeczenia). Z tych powodów, na podstawie powołanych przepisów, postanowiono jak w sentencji. /-/St. Małek