I SA/Po 1740/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym : Przewodniczący asesor sądowy Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. i W. małż. P. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok postanawia : odrzucić skargę. I-I K. Pawlicki Skarżący wnieśli skargę na wynik kontroli, w którym zawarto pouczenie o możliwości zaskarżenia tego aktu - za pośrednictwem organu - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu, powołując się na art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), wniósł o odrzucenie skargi ponieważ przed jej wniesieniem nie wezwano organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić, ale z innego powodu aniżeli podany w odpowiedzi na skargę. Podstawą prawną wydania wyniku kontroli był art. 24 ust. 1 pkt 2 lit. "b" ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j.Dz.U. z 2004 r. Nr 8,poz. 65 ), zgodnie z którym organ kończy postępowanie kontrolne wynikiem kontroli, gdy stwierdzi nieprawidłowości inne niż wymienione w art. 24 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Jednocześnie zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzeka w sprawach skarg na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie kontrola dotyczyła prawidłowości rozliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001. Na stronie 10 wyniku kontroli zawarto sformułowanie, że " zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok nie występuje, korekcie ulega jedynie kwota do odliczenia z tytułu wydatków mieszkaniowych w latach następnych o kwotę [...] ". Z kolei we wnioskach z kontroli stwierdzono, że " zaleca się skorygowanie zeznania małżonków za 2001 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego wyniku oraz zeznań za lata następne, gdy ustalenia kontroli miałyby wpływ na prawidłowość podatku dochodowego od osób fizycznych wykazanego w latach następnych" ( k. 72 akt administracyjnych). Z treści powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że nie każdy akt z zakresu administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego w zakresie zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje bowiem tylko te rozstrzygnięcia, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2000 r. o sygn. FPS 13/00 ( opubl. "ONSA" z 2001 r., nr 2, poz. 58 ), w której wskazano, że wynik kontroli, który nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego". Wprawdzie powyższa uchwała nie jest wiążąca dla Sądu orzekającego w niniejszej sprawie z mocy art. 100 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz. 1271 ze zm.), niemniej pozostaje ona co do zasady aktualna również w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2004 r. Skoro więc na mocy wydanego w niniejszej sprawie wyniku kontroli skarżący nie nabyli żadnego uprawnienia ani nie nałożono na nich żadnego obowiązku, to uznać należało, że na takie rozstrzygnięcie organu kontroli skarbowej skarga nie przysługuje i dlatego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. I-I K. Pawlicki