I SA/Po 1747/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 06 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony – Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania; postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącej kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od cofniętej skargi. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata pismem z dnia 22 listopada 2016 r., wniosła skargę na wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie. Pismem z dnia 31 stycznia 2017 r., pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W oparciu o powyższe regulacje należy uznać, że w badanej sprawie pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 31 stycznia 2017 r., skutecznie cofną skargę wniesioną na wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie. Sąd rozpoznając oświadczenie o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające tego rodzaju czynność, z uwagi na co cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe, sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w pkt I. sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II. sentencji niniejszego orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.