I SA/Po 1751/07

Sygn. akt I SA/Po 1751 /07 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2008r Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący ;Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi D Z na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2003 rok. postanawia z urzędu sprostować niedokładność pisarską zawartą w uzasadnieniu wyroku niniejszej sprawy na stronie 9 w ten sposób ,że w szóstej linii od dołu przed słowem "własne" należy wpisać słowa " Sąd podzielił w danej sprawie stanowisko organów podatkowych i uznał je za " /-/ E. Brychcy W uzasadnieniu wyroku z dnia 11 marca 2007 r. wydanego w sprawie o Sygnaturze akt I SA/PO 1751/07 Sąd z urzędu zauważył oczywisty błąd pisarki. Na stronie 9 uzasadnienia , na której Sąd zawarł własne rozważanie prawne znajduje się po słowach " oraz w innych ustawach podatkowych " nieuzasadniona duża przerwa. Kolejny wyraz "własne" nie jest nawiązaniem do wcześniejszej myśli Sądu. Taka niedokładność powstała przy obsłudze redakcyjnej uzasadnienia pisanego przy pomocy komputera. Celem nadania właściwej redakcji całego zdania należy uzupełnić zapis uzasadnienia poprzez dodanie słów "Sąd podzielił w danej sprawie stanowisko organów podatkowych i uznał je " - za własne. W ocenie Sądu powyższa niedokładność redakcyjna uzasadnienia wyroku podlega sprostowaniu na podstawie art. 156 §1 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz.1270 / Przepis ten stanowi ,że Sąd może z urzędy sprostować w wyroku niedokładności , błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sąd akceptuje pogląd wyrażony w komentarzu do tejże ustawy wydawnictwo Zakamycze 2005 r. s. 359 teza 6 ,że jakkolwiek ustawa nie mówi wprost to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd ,że sprostowaniu mogą ulegać niedokładności , błędy pisarskie , albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. Pogląd taki ma długą tradycje i został wyrażony w postanowieniu Sąd Najwyższego z dnia 15.04.1982 r. Sygn I PZ 7/82 ,OSNC 1982,nr10, poz.155. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd z urzędu orzekł jak w postanowieniu na zasadzie art. 156 §1 w zw. z art. 160 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E. Brychcy