I SA/Po 186/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi: [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Podatnik wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji . W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jest to uzasadnione ważnym interesem strony oraz niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podatnik wyjaśnił, że kwoty zobowiązań podatkowych są znaczne i przekraczają aktualne jego możliwości finansowe – nie ma on dostatecznych środków na ich pokrycie, bez poniesienia znacznego uszczerbku zarówno dla siebie, jak i swojej rodziny. Spłacenie należności wynikających z zaskarżonej decyzji jest w obecnej chwili niemożliwe. Prowadzi działalność gospodarczą, dla której egzekucja należności wskazanych w decyzji jest na tyle znacząca, że mogłaby spowodować konieczność zaprzestania prowadzenia działalności i ogłoszenia upadłości prowadzonej firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Regułą ogólną wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a." jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona skarżącemu ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody podatnika w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Sąd stwierdza, że podatnik nie uzasadnił przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku sprowadza się głównie do ogólnych wywodów. W aktach sprawy znajdują się wprawdzie dokumenty wskazujące na sytuację finansową skarżącego, ale nie uzasadniają one wstrzymania wykonania decyzji. Podatnik nie wykazał, aby wykonanie decyzji spowodowało wyrządzenie znacznej szkody; nie podał nawet w przybliżeniu wysokości mogącej powstać szkody. Podatnik nie wyjaśnił też na czym miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu takie obawy nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Także same obawy dotyczące utraty możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, czy skutków ewentualnej egzekucji nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.