I SA/Po 187/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący WSA Katarzyna Nikodem NSA Jerzy Małecki Sędziowie as. sąd. WSA Roman Wiatrowski (spr.) Protokolant sekr. sąd. Magdalena Rossa- Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi BJ, TK na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie /-/R. Wiatrowski /-/K. Nikodem /-/J. Małecki Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] o nr: [...] i [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług wskazująca jako zobowiązanych T K oraz B J i S J, została wydana w oparciu o ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] o nr :[...] i [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego. Na tą ostatnią decyzję wniesiono skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które zostały zarejestrowane w sprawie o sygn. akt [...]. Do chwili obecnej skargi te nie zostały rozpoznane, a zatem sprawa ta nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta. Skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług wnieśli BJ oraz TK zastępowany przez pełnomocnika. Sprawy z obu skarg zostały połączone zarządzeniem z dnia [...]. W skardze BJ wobec zaskarżonej decyzji postawiła zarzuty naruszenia: 1) art.247 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej poprzez skierowanie decyzji do BJ i SJ jako osób fizycznych, 2) art.11 c ust.1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, 3) art.65 § 5 w zw. z art.65 § 4 pkt.2 lit.c) ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.; dalej Kodeks celny). 4) art. 127 w zw. z art. 225 Ordynacji podatkowej Jednocześnie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji w całości. Natomiast TK zaskarżonej decyzji postawił zarzuty naruszenia: art. 123§1, art. 165§3a, art. 200§1 i art. 201§1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez: - niezawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy odwołania w sprawie długu celnego, -niedoręczenie stronie postanowień o wszczęciu postępowania podatkowego oraz o wyznaczeniu siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji, - niepowiadomienie wszystkich stron postępowania o wniosku pełnomocnika w sprawie połączenia postępowania celnego i podatkowego. Nie ulega wątpliwości, że prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług. Prawidłowe zatem rozpoznanie wszystkich zarzutów skarg, w tym także wskazanych powyżej w pkt.2) i 3) skargi B J w odniesieniu do całej decyzji, a nie tylko strony skarżącej, zależne jest od bytu decyzji w sprawie celnej. W obecnym stanie sprawy rozpoznania skargi nie można ograniczyć jedynie do badania części zarzutów i przesądzać o ich zasadności. Poza tym przemawiają za tym względy ekonomiki procesowej, gdyż prejudycjalne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej wymiaru cła przesądzi o zasadności części zarzutów w niniejszym postępowaniu. Sąd w niniejszym składzie stoi na stanowisku, że nie można na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego orzekać o zasadności tylko jednego z zarzutów skargi, skoro dotyczy ona całości decyzji. Należy zauważyć, iż w literaturze podniesiono, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art.240 § 1 pkt.7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art.272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia (por. t.3 do art.125 w B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). W tym stanie rzeczy należało uznać że zachodzą przesłanki, o których mowa w art.125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. i zawiesić niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia skarg wniesionej w sprawie o sygn. [...]. Wobec tego orzeczono jak w sentencji. /-/ K. Nikodem /-/ J. Małecki /-/ R. Wiatrowski