I SA/Po 190/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu, na podstawie m.in. art. 2 ust. 3, 4 i 5, art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] maja 2011 r. wymierzającą skarżącej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w wysokości [...]zł. W skardze z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika wniosła m.in. o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zaskarżona decyzja wydana została w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Kluczowe zatem znaczenie dla oceny legalności decyzji ma wykładnia art. art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1979/11 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?. (por. postanowienie WSA w Gliwicach o sygn. III SA/Gl 1979/11 – dostępne na stronach internetowych Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach – www.cbois.nsa.gov.pl). W tych okolicznościach Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym i dlatego orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.