I SA/Po 1912/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego KZ o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi BP na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – radcy prawnemu KZ tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT. Skarżący BP pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Następnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] m.in. ustanowił dla skarżącego radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych (pkt 2 sentencji). Dnia [...] Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego KZ. Radca prawny KZ pismem z dnia [...] uzupełniła skargę. W piśmie tym wniosła również o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że w.w koszty nie zostały uiszczone w żadnej części. Radca prawny KZ reprezentowała skarżącego w dniu [...] na rozprawie. Z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego popiera skargę oraz wszelkie zarzuty przedstawione w piśmie z dnia [...], w szczególności podkreślając jego zarzut zawarty w punkcie 1a. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 02 listopada 2016 r. W § 22 w.w rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. We wcześniej obowiązującym rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), które weszło w życie w dniu 01 stycznia 2016 r., w § 22 wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zatem zastosowanie w niniejszej sprawie maja przepisy rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie "). Na podstawie § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Natomiast § 16 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1) lit. a) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 24.000,- zł. Na podstawie § 6 pkt 5) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – 2.400 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (por. § 2 ust. 3 rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie było sporządzenie pisma procesowego, w którym pełnomocnik uzupełnił skargę oraz udział na rozprawie w dniu [...]. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego radca prawny KZ wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że nie zostały one uiszczone w żadnej części. W tych okolicznościach należało przyznać radcy prawnemu KZ tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie minimalne powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), która wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] + podatek VAT [...]. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., § 14 ust. 2 pkt 1) lit. a), § 6 pkt 5 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia postanowiono, jak w sentencji.