I SA/Po 1948/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1948/15 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi B. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 173/15 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dot. ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1948/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną B. P. na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1849/15, odrzucające skargę B. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 1 lipca 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 173/15 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dot. ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2014 r. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego – B. R. w dniu 10 lutego 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 49 akt sąd.). Pismem z dnia 15 lutego 2016 r. (data nadania, koperta, k. 52 akt sąd.), skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł pismo zatytułowane "Skarga na zaniechanie". Uwzględniając treść petitum oraz uzasadnienia tego pisma Sąd uznał je za zażalenie na postanowienie z dnia 21 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym wymaganie to jest spełnione jeżeli zażalenie wnosi osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 P.p.s.a., jak również w art. 175 § 3 P.p.s.a. w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać tego typu zażalenie, aby mogło zostać skutecznie wniesione. W przeciwieństwie bowiem do wymogów formalnych przewidzianych dla pisma procesowego, których braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 P.p.s.a., sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez osobę do tego nieuprawnioną należy do braków nieusuwalnych. W konsekwencji, podlega odrzuceniu bez wzywania strony o jego uzupełnienie. Skarżący ani jego pełnomocnik nie należą do kręgu osób uprawnionych do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej i mimo stosownego pouczenia, skarga została sporządzona przez pełnomocnika osobiście. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji postanowienia i odrzucił zażalenie.