I SA/Po 2/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X. Sp. z o.o. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zaległości z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2012 r. wraz z odsetkami postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "X.", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zaległości z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2012 r. wraz z odsetkami. Skarga została podpisana przez prokurenta K. S. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 stycznia 2014 r. Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast pismem z dnia 13 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. wyciągu z KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."). Powyższe wezwania zostały wysłane na adres spółki: "X. Sp. z o.o.; ul. A. nr [...]; [...]-[...] P.". Dwukrotne próby doręczenia przesyłki, okazały się bezskuteczne (k. - 23 akt sądowych). Przesyłka pozostawała w placówce pocztowej od 16 stycznia 2014 r. do 03 lutego 2014 r., po czym z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie" zwrócono ją do nadawcy. Przesyłkę ponownie wysłano do strony skarżącej w dniu 5 lutego 2014 r., ale tym razem dodatkowo, jako adresata wskazano K. S. (prokurenta spółki). Także tym razem dwukrotne próby doręczenia wezwania, okazały się bezskuteczne (k. 28 - akt sądowych). Przesyłka pozostawała w placówce pocztowej przez okres ponad 14 dni, tj. od 10 lutego 2014 r. do 26 lutego 2014 r. W rezultacie przesyłka po zwróceniu jej przez pocztę została włączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 24 lutego 2014 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi i do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 03 marca 2014 r. Jednak w zakreślonym terminie skarga nie została opłacona, a braki formalne nie uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, to przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca także skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu, została dwukrotnie awizowana (w dniach 10 i 18 lutego 2014 r.), a następnie w dniu 26 lutego 2014 r. odesłano ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 67 § 3 P.p.s.a. przesyłki sądowe przesłane zostały na adres skarżącej ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym (numer KRS [...]) – ul. A. nr [...], [...]-[...] P. Jak wynika z akt administracyjnych, przesyłka wysłana do spółki na ten adres została skutecznie doręczona (postanowienie organu II instancji z dnia [...] (k. 108 akt admin.)). Skarżąca w ogóle nie wskazała w skardze adresu siedziby spółki, nie wskazała też innego adresu do doręczeń. Przyjąć zatem należy, że termin zakreślony do uzupełnienia braków formalnych skargi i jej opłacenia upłynął w tej sprawie bezskutecznie z końcem dnia 03 marca 2014 r., a przesyłka została doręczona w sposób zastępczy. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (por. art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (por. art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (por. art. 73 § 4 P.p.s.a.). Jeżeli przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków skargi i jej opłacenia awizowano po raz pierwszy w dniu 10 lutego 2014 r., to trzeba przyjąć, iż wezwanie to doręczono z dniem 24 lutego 2014 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął bezskutecznie z dniem 03 marca 2014 r. Tymczasem, mimo upływu terminu, skarżąca w zakreślonym terminie nie dopełniła nałożonego na nią obowiązku procesowego. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a.