I SA/Po 200/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-03-26

Skład orzekający: Dominik Mączyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu odwoławczego jest zasadny, jeśli organ ten sam wcześniej wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu odwoławczego podlega oddaleniu jako bezprzedmiotowy, jeśli organ ten sam wydał wcześniej postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o wstrzymanie staje się bezprzedmiotowe.
Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. dotyczące określenia wysokości nieprzekazanej kwoty przez dłużnika zajętej wierzytelności. W skardze spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując obawą powstania niepowetowanych szkód w majątku i zagrożeniem dla dalszego funkcjonowania firmy. Następnie organ odwoławczy sam wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. Sąd rozpoznał wniosek spółki o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi A Sp. z o. o. w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty przez dłużnika zajętej wierzytelności; postanawia oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. A Sp. z o. o. w P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. W petitum skargi spółka wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W ocenie skarżącej, za zasadnością uwzględnienia tego wniosku przemawia obawa powstania niepowetowanych szkód w majątku spółki, co w rezultacie stanowi zagrożenie dla dalszego jej funkcjonowania na rynku. Skarżąca jest bowiem podmiotem, który organizuje różnego rodzaju konferencje. W związku z powyższym, by realizować główny cel swojej działalności potrzebuje środków na bieżące wydatki organizacyjne, bez których niemożliwym będzie realizacja konferencji, czy jakichkolwiek imprez. Dlatego też, zdaniem spółki, w związku z wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, całkowicie bezpodstawnym byłoby wykonywanie kwestionowanego postanowienia, przed uprawomocnieniem się orzeczenia, które zapadnie w niniejszej sprawie. Skarżąca podkreśliła, iż w przypadku braku wstrzymania wykonania postanowienia, spółka może wygenerować znaczne zadłużenie, co w konsekwencji może wiązać się z koniecznością zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Kolejnym pismem z dnia [...] lutego 2014 r., skierowanym bezpośrednio do Sądu, skarżąca ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, podnosząc przedstawioną w skardze argumentację. Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wstrzymało wykonanie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie jest władny wstrzymać wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wydał wcześniej organ odwoławczy. W tej sytuacji postępowanie przed Sądem stało się bezprzedmiotowe, a wniosek o wstrzymanie należało oddalić (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 143/04 - publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. prof. R. Hausera, prof. M. Wierzbowskiego, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2011, str. 329). W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło