I SA/Po 206/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku IB o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2011r. postanawia: 1. zwolnić Skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla Skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. IB pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2011r. Następnie złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z oświadczenia Skarżącej wynika, że ma ona [...] lat, jest emerytką i nie pozostaje z innymi osobami we wspólnym gospodarstwie domowym. Wnioskodawczyni posiada dom o pow. [...] m2 na działce gruntu o pow. [...] m2. Nie posiada innych nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów. Skarżąca podała, że dom, w którym mieszka ma ponad [...] lat, nie jest wyposażony w centralne ogrzewanie, dach budynku wymaga remontu. Wnioskodawczyni uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości [...] netto. Z kwoty tej ponosi opłaty za [...]. Skarżąca podała, że na ogrzanie mieszkania kupiła [...] tony węgla za około [...] i drzewo za około [...]. Z udzielonych przez Skarżącą informacji do akt sprawy wynika, że Wnioskodawczyni zaciąga kredyty na spłatę wcześniejszych kredytów i na zakup opału na zimę. Ponadto z zaciągniętych kredytów Skarżąca poniosła koszty związane z remontem domu [por. skarga z [...]– k. nr [...] akt sądowych oraz pismo procesowe z [...] – k. nr [...] akt sądowych]. W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 P.p.s.a.). Art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje : 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zauważyć należy, że instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez Stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że z argumentacji Skarżącej wynika, iż zasadnym jest zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niej adwokata, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.