I SA/Po 2068/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 08 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej z dnia[...], na postanowienie tutejszego Sądu z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi WK na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: I. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...]; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę WK na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Celnej. Pełnomocnik strony skarżącej po doręczeniu mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem wniósł od niego skargę kasacyjną. Z uwagi na braki formalne skargi kasacyjnej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], wezwano pełnomocnika skarżącego do ich usunięcia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej – poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, wraz z odpisem dla strony przeciwnej. Odpis wezwania wystosowanego na podstawie omówionego powyżej zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia [...] (k. [...] akt sądowych). W terminie otwartym do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego oświadczył, że skarżący zrzeka się rozprawy, a tym samym rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie. Mimo wezwania ze strony Sądu pełnomocnik strony skarżącej nie przedłożył odpisu pisma zawierającego oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy celem jego doręczenia stronie przeciwnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił wniesioną przez stronę skarżącą skargę kasacyjną, z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych. Pismem z dnia [...], pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na wskazane powyżej postanowienie wnosząc o jego zmianę w całości poprzez uwzględnienie zażalenia, uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz nadanie sprawie biegu. Ewentualnie zaś wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA. W ocenie strony skarżącej wyrażone w zaskarżonym postanowieniu stanowisko, o odrzuceniu wniesionego środka zaskarżenia tylko na podstawie braku pisma z oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy należy uznać za zbyt rygorystyczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W niniejszej sprawie zażalenie pełnomocnika skarżącego z dnia [...], jest oczywiście uzasadnione w świetle czego należało uchylić zaskarżone nim postanowienie tutejszego Sądu z dnia [...], sygn. akt [...]. We wskazanym orzeczeniu niezasadnie odrzucono skargę kasacyjną pełnomocnika strony skarżącej z uwagi na nieprzedstawienie, mimo wezwania ze strony sądu odpisu pisma dla strony przeciwnej zawierającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Wskazać w tym miejscu należy, że przewidziany w art. 176 § 2 P.p.s.a. wymóg formalny skargi kasacyjnej w postaci zawarcia wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy został wprowadzony do art. 176 P.p.s.a. na mocy art. 1 pkt 49 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Zgodnie z art. 2 ww. ustawy nowelizującej przepis art. 176 P.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez nowelizację nie ma zastosowania do postępowań sądowych wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, tj. przed 15 sierpnia 2015 r., a więc nie ma zastosowania do niniejszej sprawy. W tej sytuacji brak wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy nie stanowił braku formalnego i nie było podstaw do wzywania strony do uzupełnienia w tym zakresie skargi kasacyjnej. Z uwagi na powyższe brak było również podstaw do odrzucenia wniesionej przez pełnomocnika skarżącego skargi kasacyjnej, z uwagi na co należało uchylić zaskarżone postanowienie tutejszego Sądu z dnia [...], sygn. akt [...]. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 195 § 2 oraz art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w pkt I. sentencji. Orzeczenia zawartego w pkt II. sentencji niniejszego orzeczenia dokonano w oparciu o art. 225 P.p.s.a.