I SA/Po 21/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant ref. staż. Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] r. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego zażaleniem w sprawie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem gry postanawia I. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a. umorzyć postępowanie; II. zwrócić [...] kwotę [...] zł ([...]) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości [...] (dalej: "spółka"), w toku prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] postępowania w sprawie wymierzenia spółce kary pieniężnej, na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) - dalej: "u.g.h.", za urządzanie gier na automacie o nazwie "[...]" poza kasynem gry, złożyła wniosek o zawieszenie tego postępowania do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny (dalej: "TK") pytania prawnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 686/13), czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. są zgodne z art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z art. 20 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej? Naczelnik Urzędu Celnego w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., nr [...], na podstawie art. 216 § 1, w związku z art. 201 § 1 pkt 2, § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz.749 ze zm.) - dalej: "O.p.", po rozpatrzeniu wniosku odmówił zawieszenia postępowania toczącego się przed organem pierwszej instancji. Uzasadniając odmowę uznał, że pytanie prawne i tym samym zawisłość przed TK sprawy zgodności ustawy o grach hazardowych z Konstytucją, nie uzasadnia zawieszenia przez organ podatkowy postępowania podatkowego. Spółka w zażaleniu domagała się uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 201 § 1 pkt 2 O.p. mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na uznaniu, że w sprawie nie wystąpiło zagadnienie wstępne, uzasadniające zawieszenie postępowania; - art. 187 w związku z art. 125 O.p., mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie i w konsekwencji podjęcie rozstrzygnięcia sprzecznego z zasadami ekonomiki procesowej. W toku postępowania zażaleniowego Dyrektor Izby Celnej w [...] stwierdził, że postępowanie, o którego zawieszenie spółka wniosła, zostało zakończone decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...], wymierzeniem spółce kary pieniężnej w wysokości [...] zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. Wobec tego Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 O.p., umorzył postępowanie z zażalenia spółki jako bezprzedmiotowe. Skoro bowiem postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało zakończone decyzją z dnia [...] października 2014 r., od decyzji tej spółka wniosła odwołanie, to nie podlega ono zawieszeniu. W skardze spółka zażądała uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na przebieg sprawy: - art. 208 § 1 O.p., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i umorzenie postępowania w sprawie, - art. 217 § 2 O.p., poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia postanowienia, - art. 201 § 1 pkt 2 O.p., poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nie zawieszenie postępowania, Uzasadniając skargę spółka wykazywała, że organ odwoławczy niezasadnie uznał, że postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania powinno zostać umorzone, jako bezprzedmiotowe. Fakt, że organ pierwszej instancji wymierzył spółce w drodze decyzji karę pieniężną, nie uzasadnia przyjęcia, że postępowanie wpadkowe w sprawie zawieszenia postępowania stało się bezprzedmiotowe. Spółka wyraziła pogląd, że organ odwoławczy niesłusznie uznał, że brak przesłanki do zawieszenia postępowania na mocy art. 200 § 1 pkt 2 O.p. Ponadto w opinii spółki wadliwie jest sporządzone uzasadnienie skarżonego postanowienia, co pozbawia spółkę możliwości ustosunkowania się do przedstawionych przez organ argumentów w postępowaniu odwoławczym i tym samym ograniczenia konstytucyjnego prawa do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organy administracji publicznej. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, zaś zarzuty skargi ocenił jako chybione. Skarżąca pismem procesowym z dnia [...] października 2015 r. cofnęła skargę na wskazaną w sentencji decyzję (k. [...] akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd uznał, że cofnięcie skargi nastąpiło ze skutkiem prawnym. Rozporządzenie skargą (poprzez jej cofnięcie) nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Ponadto w sprawie brak jest bezwzględnych przesłanek procesowych - zdarzeń, które istniały przed wszczęciem postępowania przed sądem, stanowiących o odrzuceniu skargi. Z tych powodów sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy oraz art. 232 § 1 pkt 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł o umorzeniu postępowania.