I SA/Po 213/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Protokolant referent stażysta Monika Wiza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia zawiesić postępowanie Pismem z dnia [...] 2012r. W. K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. "K.", M., [...] P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], którą organ I instancji wymierzył Skarżącemu karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w wysokości [...] złotych. Zaskarżonej decyzji zarzucił m.in. naruszenie: - art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 2 pkt 2, art. 90, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm., dalej: u.g.h.), - art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: o.p.) poprzez jego niezastosowanie i prowadzenie postępowania, podczas gdy zachodziły przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania w związku z toczącym się postępowaniem karnoskarbowym przed Sądem Rejonowym w G. mającym związek z toczącym się postępowaniem przed organem I instancji, - art. 2 Konstytucji RP, tj. zasady demokratycznego państwa prawa urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, a w szczególności wynikającej z niej zasady zaufania obywateli do państwa. Mając na względzie podniesione zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w P. wnioskował o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powyższa norma uzależnia ewentualne zawieszenie postępowania od tego, czy istnieje związek (zależność) między daną sprawą, a orzeczeniem, które zapadnie na przykład przed Trybunałem Konstytucyjnym. Nie ulega wątpliwości, że zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji ma wykładnia art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 u.g.h. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie z uwagi to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1979/11, postanowieniem z dnia 21 maja 2012r., przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej? (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie składu orzekającego, bezsporne jest, że w następstwie rozpatrzenia powyższego zagadnienia przez Trybunał Konstytucyjny zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.