I SA/Po 214/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną [...] Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną, II. zwrócić Ministrowi Finansów działającemu przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych [...]) tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r. uchylił zaskarżoną interpretację (k. [...] akt sądowych). Doręczył z urzędu Ministrowi Finansów odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu [...] grudnia 2014 r. (k. [...] akt sądowych). Minister Finansów w dniu [...] stycznia 2015 r. złożył skargę kasacyjną. Przewodniczący I Wydziału zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2015 r. wezwał Ministra Finansów do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (k. [...] akt sądowych). Pomimo prawidłowego doręczenia powyższego wezwania w dniu [...] stycznia 2015 r. (k. [...] akt sądowych), organ nie uiścił w terminie wskazanej kwoty tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu [...] stycznia 2015 r. Minister Finansów - jak wynika z zapisów na poleceniu przelewu (k. [...] akt sądowych) - uiścił wpis w dniu [...] stycznia 2013 r. Zatem dokonał tego z jednodniowym opóźnieniem. Uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dlatego sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.