I SA/Po 22/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-02-23

Skład orzekający: Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne powinno zostać umorzone, gdy organ administracji publicznej, w trybie autokontroli, uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, gdy organ administracji publicznej, korzystając z kompetencji do autokontroli, uwzględni skargę i uchyli zaskarżone postanowienie. W takiej sytuacji sprawa sądowoadministracyjna staje się bezprzedmiotowa.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W trakcie postępowania przed WSA, SKO w P. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. uchyliło zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu, uznając skargę za zasadną. Następnie pełnomocnik skarżącej cofnął skargę do WSA, wnosząc o zwrot kosztów.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X. S.A. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia; postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego wniosła skargę na wyżej wymienione postanowienie SKO w P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wyjaśniając jednocześnie, że po zapoznania się ze skargą postanowił przychylić się do jej wniosków uchylając tym samym wymieniony w rubrum niniejszego orzeczenia akt. Następnie pełnomocnik skarżącej pismem z dnia [...] lutego 2016 r. cofnął skargę wnosząc jednocześnie o zwrot kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wywołane skargą postępowanie należało umorzyć. Stosownie do postanowień art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z kolei z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Zwrot normatywny: "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna [tak: wyrok NSA z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 378/13, dostępny pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc powyższy pogląd do realiów niniejszej sprawy należy zauważyć, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. korzystając z przysługujących mu w tzw. trybie autokontroli kompetencji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] uwzględniło skargę uchylając jednocześnie wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Co przy tym istotne w uzasadnieniu swojego postanowienia z dnia [...] stycznia 2016 r. SKO w P. wskazało, że sprawa wszczęta zażaleniem skarżącej zostanie przez organ rozpatrzona merytorycznie. Przyjąć zatem należy, że na skutek wydania przez organ postanowienia z dnia [...] stycznia 2016 r. uchylającego objęty skargą akt – wywołane skargą postępowanie stało się bezprzedmiotowe co skutkuje koniecznością jego umorzenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 54 § 3 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenia zawartego w pkt II sentencji dokonano w oparciu o art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i 4 i § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31 poz. 153).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło