I SA/Po 223/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska–Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej strony skarżącej od wyroku WSA w Poznaniu z dnia 26 października 2017 r., I SA/Po 223/17 w sprawie ze skargi X. sp. z o.o. w likwidacji w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2011 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 26 października 2017 r., I SA/Po 223/17 oddalił skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję. Pismem z dnia 27 października 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Po doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, pismem z dnia 14 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wywiódł skargę kasacyjną od wymienionego powyżej orzeczenia. Z uwagi na braki formalne wniesionego środka zaskarżenia zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do ich usunięcia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej – poprzez nadesłanie podpisanego odpisu skargi kasacyjnej, podanie (w dwóch egzemplarzach) wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem. W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych pełnomocnik skarżącej nadesłał pismo z dnia 03 stycznia 2018 r. zatytułowane "uzupełnienie skargi kasacyjnej z dnia 14 grudnia 2017 r.". W piśmie tym wskazano wartość przedmiotu zaskarżenia jak również zawarto wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Do omawianego pisma dołączono również jego odpis dla strony przeciwnej. Pełnomocnik strony skarżącej mimo wystosowanego do niego wezwania nie przedłożył odpisu wniesionej uprzednio skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części (pkt 1); przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2); wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (pkt 3). Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Wymogi formalne pism procesowych sprecyzowano m.in. w art. 47 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, zgodny z oryginałem. Może być to kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy [tak: postanowienie NSA z dnia 5 marca 2008 r., II OSK 774/06, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Mając na uwadze, że do wniesionej przez pełnomocnika skarżącej skargi kasacyjnej nie dołączono m.in. jej odpisu dla strony przeciwnej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia tego braku formalnego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W terminie otwartym do uzupełnienia braku w powyższym zakresie nie uzupełniono go. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że treść pisma z dnia 03 stycznia 2018 r. zatytułowanego "uzupełnienie skargi kasacyjnej z dnia 14 grudnia 2017 r.", nie odpowiada treści skargi kasacyjnej z dnia 14 grudnia 2017 r. Rozbieżność zachodząca pomiędzy skargą kasacyjną z dnia 14 grudnia 2017 r., a pismem z dnia 03 stycznia 2018 r. zatytułowanym "uzupełnienie skargi kasacyjnej z dnia 14 grudnia 2017 r." nie pozwala na uznanie wskazanego ostatnio pisma za odpis skargi kasacyjnej. Zaznaczenia również wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Strony mogą przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Zdanie drugie powołanego przepisu pozwala stronom przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Jednakże prawo to nie oznacza prawa do uzupełniania podstaw kasacyjnych przez powołanie nowych przepisów [tak: wyrok NSA z dnia 12 lipca 2017 r., I FSK 2210/15]. W kontekście powyższych rozważań należy zauważyć, że treść zarzutów sformułowanych w uzupełnieniu skargi kasacyjnej nie pokrywa się z treścią zarzutów sformułowanych we wniesionej uprzednio skardze kasacyjnej. Mając zatem na uwadze, że mimo wezwania wystosowanego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2017 r. nie uzupełniono braków formalnych skargi kasacyjnej zastosowanie musi znaleźć art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.