I SA/Po 2249/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniesiono skargę, oznaczając w niej jako skarżącą K. F., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne. W petitum wniesiono także o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 26 listopada 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazany brak skarżąca uzupełniła w dniu 5 stycznia 2016 r. Pismem z dnia 7 grudnia 2015 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu (przesłanym w załączeniu), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2016 r., na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania, albowiem w wyznaczonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła tego wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 lutego 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącej, za pośrednictwem osoby uprawnionej do odbioru przesyłek, w dniu 9 maja 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. [...] akt sąd.). Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 16 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (w niniejszej sprawie skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 lutego 2016 r. zawierający wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został skutecznie doręczony skarżącej, za pośrednictwem osoby uprawnionej do odbioru przesyłek, w dniu 9 maja 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. [...] akt sąd.). Oznacza to, że siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na stronę skarżącą obowiązku procesowego upływał z dniem 16 maja 2016 r. W zakreślonym terminie brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, co jednoznacznie potwierdza informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 27 maja 2016 r. (k. [...] akt sąd.). W związku z tym ziściła się przesłanka do odrzucenia opisanej powyżej skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.