I SA/Po 2256/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (PIT-38) za 2008 r. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 października 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniesiono skargę, oznaczając w niej jako skarżącego P. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], odmawiającą P. S. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (PIT-38) za 2008 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 27 listopada 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały skutecznie doręczone skarżącemu, za pośrednictwem dorosłego domownika, w dniu 10 grudnia 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 14 akt sąd.). Wyznaczony w nich termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 17 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest także m.in. uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt badanej sprawy przedmiotowa skarga, w której jako skarżącego wskazano P. S., nie została przez niego podpisana, ani opłacona. W związku z tym Sąd w pierwszej kolejności wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, a następnie wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Pouczono przy tym stronę skarżącą, że braki skargi winny być uzupełnione w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu, za pośrednictwem dorosłego domownika, w dniu 10 grudnia 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 14 akt sąd.). Zatem ostatni dzień siedmiodniowego terminu do wykonania nałożonych na skarżącego obowiązków procesowych przypadał na dzień 17 grudnia 2015 r. Skarżący, w zakreślonych przez Sąd terminach, nie uzupełnił braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu, ani nie usunął braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.