I SA/Po 2275/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych PIT-38 za 2008 r. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 października 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniesiono skargę, oznaczając w niej jako skarżącego W. W., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], odmawiającą W. W. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych PIT-38 za 2008 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 1 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Próbę doręczenia skarżącemu odpisów powyższych zarządzeń na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 21 grudnia 2015 r. (pierwsze awizo) i 29 grudnia 2015 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 7 stycznia 2016 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 18 akt sąd.), z adnotacją doręczyciela: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Do dnia 16 lutego 2016 r. braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest także m.in. uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt badanej sprawy przedmiotowa skarga, w której jako skarżącego wskazano W. W., nie została przez niego podpisana, ani opłacona. W związku z tym Sąd w pierwszej kolejności wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, a następnie wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu. Wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej zawierającej wezwania do uiszczenia wpisu oraz do podpisania skargi, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w skrzynce oddawczej adresata nastąpiło w dniu 21 grudnia 2015 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 29 grudnia 2015 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 21 grudnia 2015 r., to od tej daty rozpoczął bieg 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 4 stycznia 2016 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na skarżącego obowiązków procesowych upływał z dniem 11 stycznia 2016 r. Strona skarżąca, w zakreślonych przez Sąd terminach, nie uzupełniła braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu, ani nie usunęła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia