I SA/Po 229/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X. X. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia odrzucić skargę. Skarżący pismem nadanym dnia 30 grudnia 2018 r. wniósł skargę nie zgadzając się z otrzymanym pismem dotyczącym zadłużenia. Do skargi dołączył decyzję Prezydenta Miasta P. z 06 września 2017 r., nr [...] mocą której uchylona została w całości decyzja z 05 lipca 2017 r., nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2017 r. za pojazdy o nr rej.: [...], [...], [...] oraz umorzone zostało postępowanie w tym przedmiocie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uznało opisaną powyżej skargę za skargę na wydane przez ten organ postanowienie z 23 stycznia 2018 r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta P. z 01 sierpnia 2017 r., nr [...] 10.2017 oddalające skargę skarżącego na egzekutora. Z akt sprawy wynikało przy tym, że wskazane powyżej postanowienie SKO w P. z 23 stycznia 2018 r. zostało doręczone skarżącemu 31 stycznia 2018 r. (k. [...] akt adm.), gdy tymczasem skarga została nadana 30 stycznia 2018 r. (k. [...] akt sądowych). Powyższe oznaczałoby, że skarga została sporządzona i nadana przed doręczeniem wskazanego ostatnio postanowienia SKO w P.. Jednocześnie z informacji udzielonych przez SKO w P. wynika, że jedynym rozstrzygnięciem wydanym przez ten organ względem skarżącego jest postanowienie tego organu z 23 stycznia 2018 r., nr SKO. [...] Mając powyższe na uwadze zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 04 kwietnia 2018 r. skarżący został zobowiązany do wskazania (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi) czy przedmiotem wymienionej na wstępie skargi jest: a) postanowienie SKO w P. z 23 stycznia 2018 r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta P. z 01 sierpnia 2017 r., nr [...] oddalające skargę na egzekutora, działającego w związku z wystawionymi przeciwko skarżącemu tytułami wykonawczymi obejmującymi podatek od środków transportu, czy też b) decyzja Prezydenta Miasta P. z 06 września 2017 r., nr [...] mocą której uchylono w całości decyzję z 05 lipca 2017 r., nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2017 r. za pojazdy o nr rej.: [...], [...], [...] oraz umorzono postępowanie we wskazanym powyżej przedmiocie, czy też c) jeszcze inne rozstrzygnięcie (z prośbą by w takim przypadku wskazał nazwy organu, daty oraz numeru zaskarżonego rozstrzygnięcia). W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z 13 kwietnia 2018 r. wyjaśnił jedynie, że jest człowiekiem ubezwłasnowolnionym przez sąd. Skarżący opisał również okoliczności związane z jego zdrowiem psychicznym. Mając na uwadze powyższe okoliczności na zarządzenie sędziego sprawozdawcy sąd 23 kwietnia 2018 r. zwrócił się do Domu Pomocy Społecznej im. [...] w D. (w którym przebywa skarżący) o wyjaśnienie czy z informacji znajdujących się w posiadaniu wskazanego ośrodka wynika, że skarżący jest osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie bądź częściowo. W przypadku twierdzącej odpowiedzi sąd zobowiązał o wskazanie danych o orzeczeniu sądowym o ubezwłasnowolnieniu. W odpowiedzi Dyrektor Domu Pomocy Społecznej im. [...] w D. pismem z 02 maja 2018 r. poinformowała, że skarżący nie jest ubezwłasnowolniony ani całkowicie ani częściowo. Wyjaśniła również, że skarżący został przyjęty do ośrodka na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego P. – [...] z 02 marca 2017 r. sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2); określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Ponieważ w skardze nie został wskazany przedmiot zaskarżenia zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 04 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia tego braku, wskazując, że nieuzupełnienie go w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na wezwanie wystosowane na podstawie wskazanego ostatnio zarządzenia skarżący w piśmie z 13 kwietnia 2018 r. wyjaśnił jedynie, że jest człowiekiem ubezwłasnowolnionym przez sąd oraz opisał okoliczności związane z jego zdrowiem psychicznym. Celem wyjaśnienia wątpliwości co do zdolności procesowej skarżącej zwrócono się do Domu Pomocy Społecznej im. [...] w D. o wyjaśnienie czy istotnie skarżący został ubezwłasnowolniony całkowicie bądź częściowo. Z informacji pozyskanych od wskazanego ostatnio ośrodka wynika jednak, że skarżący nie jest ubezwłasnowolniony przy czym został on przyjęty do ośrodka na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego P. – [...] z 02 marca 2017 r., [...]. Zdaniem sądu w tych okolicznościach nie może budzić wątpliwości, że skarżący posiada zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych z uwagi na co mógł on samodzielnie wnieść skargę, jak również winien uzupełnić jej braki formalne. Skarżący mimo wezwania wystosowanego na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 04 kwietnia 2018 r. nie wskazał przedmiotu zaskarżenia. W takiej sytuacji zastosowanie musi znaleźć art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd zauważa , że dołączona do skargi decyzja Prezydenta Miasta P. z 06 września 2017 r., nr [...] jest rozstrzygnięciem korzystnym dla skarżącego, bowiem na jej mocy została uchylona w całości decyzja z 05 lipca 2017 r., nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2017 r. za pojazdy o nr rej.: [...], [...], [...] oraz umorzone postępowanie w tym przedmiocie. W wyniku zatem wydania przez Prezydenta Miasta P. decyzji z 06 września 2017 r. doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego wcześniejszej decyzji tego organu z dnia 05 lipca 2017 r. nakładającej obowiązek w podatku od środków transportowych za 2017 r. Dlatego sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.