I SA/Po 23/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) WSA Dominik Mączyński Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2012 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w N., pismem z dnia (...) lipca 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z (...) czerwca 2011r. sygn. akt (...), którym organ stwierdził niedopuszczalność odwołania Spółki od zawiadomienia z dnia (...) maja 2011r. Naczelnika Urzędu Celnego w P. znak (...) o wyrejestrowaniu z Krajowego Rejestru Automatów do Gier automatu do gier o niskich wygranych o nr fabrycznym (...) i nr poświadczenia rejestracji (...). Naczelnik Urzędu Celnego w P. czynności tej dokonał w związku z utratą ważności poświadczenia rejestracji automatu, w trybie określonym w § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz.U Nr 102, poz. 946 ze zm.), zgodnie z którym poświadczenie rejestracji traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a, i 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz.U. z 1998r. Nr 102, poz. 650 ze zm.). Spółka w związku z zawiadomieniem wniosła do Dyrektora Izby Celnej pismo nazwane "odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia (...) maja 2011r. nr (...)" z wnioskiem o jego uchylenie i umorzenie postępowania. W skardze spółka domagała się uchylenia powyższego postanowienia i zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w P. na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: - naruszenie art. 210 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej: O.p.) poprzez jego niewłaściwą interpretację, polegającą na przyjęciu, iż pismo z dnia (...) maja 2011r. nie stanowi decyzji administracyjnej, - art. 258 § 2 O.p. poprzez jego niezastosowanie a w konsekwencji: - naruszenie art. 228 § 1 pkt 1 O.p. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia (...) maja 2011r. nie przysługuje odwołanie. Pismem z dnia (...) lutego 2012r. Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł o umorzenie postępowania oraz załączył postanowienie z dnia (...) lutego 2012r. nr (...) wydane w trybie autokontroli, w którym uchylił swoje postanowienie z dnia (...) czerwca oraz decyzję ją poprzedzającą i umorzył postępowanie w sprawie. W następstwie powyższego na rozprawie w dniu (...) lutego 2012r. skarżący cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też w niniejszej sprawie uczynił. Na skutek powyższego organ wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone postanowienie. W efekcie tego skarżący cofnął skargę. Sąd uznał, że cofnięcie skargi nastąpiło ze skutkiem prawnym. Rozporządzenie skargą (poprzez jej cofnięcie) nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Ponadto w sprawie brak jest bezwzględnych przesłanek procesowych, tzn. zdarzeń, które istniały przed wszczęciem postępowania przed sądem, stanowiących o odrzuceniu skargi. Z tych powodów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł o umorzeniu postępowania. Zwrot wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.