I SA/Po 231/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-02-16
Skład orzekający: Małgorzata Bejgerowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty na twierdzeniach o negatywnych skutkach dla spółki, której wspólnikiem jest skarżący, może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności dotyczących jego własnej sytuacji finansowej i majątkowej, uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie decyzji stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla niej samej. Uzasadnienie wniosku opierało się na negatywnych skutkach dla spółki, której wspólnikiem był skarżący, jednakże spółka ta została wykreślona z rejestru, a skarżący nie przedstawił dowodów dotyczących swojej indywidualnej sytuacji finansowej i majątkowej.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r., powołując się na ryzyko upadłości spółki, której jest wspólnikiem, oraz trudności finansowe związane z realizacją inwestycji. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wstrzymania wykonania decyzji, uznając, że sytuacja finansowa spółki jest dobra. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek strony skarżącej.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu I Wydział w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi WJ na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Małgorzata Bejgerowska
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. W J zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1a lub 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie P.p.s.a.).
Uzasadniając wniosek pełnomocnik strony skarżącej powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków i podniósł, że egzekucja z majątku skarżącego spowoduje konieczność zakończenia działalności gospodarczej i ogłoszenie upadłości Spółki jawnej A. Podano, że Przedsiębiorstwo A, którego wspólnikiem jest W J zatrudnia [...] pracowników. Strona podkreśliła, że obecnie na rynku usług budowlanych trwa recesja, która ma wpływ na wyniki finansowe spółki, czego odzwierciedleniem jest sprawozdanie o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz o nakładach na środki trwałe za okres od początku roku do końca [...], dołączone do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Podkreślono, że spółka jest w trakcie realizacji [...] własnych inwestycji - budowy budynków mieszkalnych i są dopiero zawierane pierwsze umowy w zakresie sprzedaży lokali potencjalnym nabywcom w tych budynkach. Ponadto skarżący realizuje inwestycję w zakresie budowy budynku placówki terenowej KRUS, a zapłata za wykonanie tej inwestycji nastąpi po zakończeniu robót i odbiorze przez inwestora kolejnych etapów robót, na podstawie faktur wystawionych przez wykonawcę do 80 % wartości brutto zadania inwestycyjnego. Obecnie inwestycja jest w początkowym etapie realizacji, a jej zakończenie ma nastąpić do [...].
Strona wskazała nadto, że wyegzekwowanie ustalonej kwoty spowoduje utratę środków finansowych niezbędnych do zakupu materiałów budowlanych, ponieważ także wobec drugiego wspólnika spółki A – A Ś została wydana decyzja organów podatkowych określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w wysokości [...]. Skarżący podał, że nie dysponuje wolnymi środkami w wysokości określonej w decyzji, ponieważ wszystkie środki przeznaczono na realizację zadań budowlanych, płatności na rzecz dostawców, spłaty bieżących rat kredytów i umów leasingowych. Zaprzestanie spłaty kredytów może doprowadzić do zablokowania przez banki udostępnionych środków. Obecnie zagrożone są najbliższe terminy spłat kredytów, których kopie umów firma A przedłożyła organowi podatkowemu przed wydaniem ostatecznej decyzji.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...]. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zdaniem organu podatkowego drugiej instancji wykonanie decyzji nie naruszy ważnego interesu strony, jak i interesu publicznego. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że z przedłożonego sprawozdania o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz o nakładach na środki trwałe za [...] wynika zysk z działalności operacyjnej firmy A w kwocie [...], również analiza pozostałych okoliczności i dowodów wskazanych przez stronę (załączonych do wniosku) nie wskazuje na trudną finansowo sytuację spółki. Realizacja zadań inwestycyjnych, na które powołuje się skarżący zostanie zakończona w niedługim terminie ([...]), a zapłata może już nastąpić po wykonaniu 80% brutto zadania inwestycyjnego. W ocenie organu odwoławczego wskazane zadania inwestycyjne oznaczają dla spółki zysk z tytułu wykonania tych robót, z kolei zestawienie kredytów i leasingów świadczy, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, o dobrej kondycji finansowej firmy. Udzielenie kredytu poprzedza bowiem przeprowadzenie przez bank oceny zdolności kredytowej kredytobiorcy. Skoro udzielono spółce znacznych kredytów to oznacza, że jej sytuacja finansowa była płynna i wiarygodna dla banków. Zawarcie umów leasingowych na środki trwałe również wskazuje, że firma A była wiarygodna dla leasingodawców pod względem finansowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie P.p.s.a.) w razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie, może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części. Stosownie jednak do art. 61 § 3 P.p.s.a. odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, który po przekazaniu doń skargi może wydać postanowienie w przedmiocie takiego wniosku. Wymaga zaznaczenia, że w myśl art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego, co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, które w świetle treści przywołanego już art. 61 § 3 P.p.s.a., polegają na niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest więc wystarczające samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. W tym miejscu należy wskazać również, że wykonanie aktu administracyjnego, określającego zobowiązanie podatkowe, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Składając ów wniosek, pełnomocnik strony nie wykazał, aby wykonanie decyzji stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowało trudne do odwrócenia skutki dla samego skarżacego. W uzasadnieniu wniosku opisał on jedynie okoliczności, które odnoszą się do spółki A. Podniesiono, że egzekucja przyczyni się do upadłości spółki A i likwidacji miejsc pracy. Strona załączyła do wniosku sprawozdanie o przychodach, kosztach i wyniku finansowym spółki jawnej A oraz o nakładach na środki trwałe za okres od początku roku do końca [...], informację o stanie realizacji kontraktów na dzień [...] oraz zestawienie kredytów Spółki z o.o. A.
Tymczasem z informacji uzyskanych przez Sąd z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że A Spółka jawna z siedzibą w K, ul. K [...], której wspólnikiem był WJ, została wykreślona z rejestru przedsiębiorców w dniu [...]. W KRS figuruje jedynie Spółka z o.o. B z/s w K, ul. K [...]. Tymczasem w analizowanej sprawie zaskarżona decyzja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. określonego wobec WJ w wysokości [...] i nie jest w żadnym razie zobowiązaniem Spółki z o.o. B. Ewentualna egzekucja skierowana będzie zatem w pierwszej kolejności wobec skarżącego i to na nim, a nie na Spółce z o. o. B, spoczywa obowiązek wykazania, że w jego sytuacji (a nie Spółki z o.o.) zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji.
Strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie odniosła się w istocie do tych okoliczności w żaden sposób, co uniemożliwia ustalenie, że w sprawie zaistniały przesłanki, uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku nie wspomniano bowiem o obecnej sytuacji finansowej WJ. Nie przedłożono zeznań o osiąganych dochodach, nie podano, czy i jakie ruchomości lub nieruchomości posiada strona, czy dysponuje oszczędnościami, czy i jakie ewentualnie udziały posiada w Spółce z o.o. B.
Jak wspomniano wcześniej wykonanie aktu administracyjnego, określającego zobowiązanie podatkowe, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość nie stanowi obligatoryjnej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przy czym twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji skarżącemu grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 2, Komentarz, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 i z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/040). Zauważyć należy, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być przedmiotem domniemań sądu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Małgorzata Bejgerowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło