I SA/Po 2322/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-12-05

Skład orzekający: Ireneusz Fornalik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego umarzające postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 260 § 1 P.p.s.a., sąd rozpoznaje sprzeciw i wydaje postanowienie, które jest definitywne w tej kwestii, a ustawa nie przewiduje środka odwoławczego w postaci zażalenia na takie postanowienie.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Skarga została odrzucona przez WSA. Po kolejnych zażaleniach i wnioskach o przyznanie prawa pomocy, które były oddalane lub odrzucane, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia skarżącego, co spowodowało uprawomocnienie się postanowienia o odrzuceniu skargi. Następnie referendarz sądowy umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, uznając je za zbędne. WSA utrzymał w mocy postanowienie referendarza, a skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie WSA. Sąd rozpoznał to zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. zażalenia skarżącego na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15, utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 17 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15, umarzające postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2015 r., Nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności postanawia: odrzucić zażalenie Skarżący pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] grudnia 2015 r., pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do nadesłania dowodu nadania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15 odrzucił skargę P.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności. Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lutego 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie [...] zł. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15 oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia [...] marca 2016 r. wniósł sprzeciw na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] maja 2016 r., pismem z dnia [...] maja 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] lutego 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 r. odrzucił zażalenie. Skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Następnie złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] lipca 2016 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r. odrzucił zażalenie P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 2322/15 o odrzuceniu skargi. Skarżący pismem z dnia [...] lipca 2016 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt II FZ 550/16 oddalił zażalenie P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15 w zakresie odrzucenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt II FZ 551/16 oddalił zażalenie P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15 w zakresie odrzucenia zażalenia. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2016 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności jest prawomocne od dnia 28 września 2016 r. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 17 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15, umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, wskazując w uzasadnieniu, iż postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15 o odrzuceniu skargi. Skarżący wniósł od powyższego rozstrzygnięcia sprzeciw, w wyniku którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 08 listopada 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na wskazane postanowienie WSA w Poznaniu skarżący wniósł zażalenie pismem z dnia [...] listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Drugi ze wskazanych przepisów stosowany odpowiednio w odniesieniu do postępowania wywołanego zażaleniem skarżącego na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 – obliguje Sąd do odrzucenia rozpoznawanego zażalenia. Z uwagi na postanowienia art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym zauważyć, że stosownie do postanowień art. 260 § 1 p.p.s.a. – w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie – rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przytoczonego przepisu wynika, że rolą WSA jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 – komentarz do art. 260 p.p.s.a, dostępny w bazie danych Legalis]. Aktualne brzmienie przytoczonego przepisu jest wynikiem wejścia w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Zaznaczyć również należy, że przepis art. 260 p.p.s.a., przed dniem wejścia w życie wskazanej powyżej ustawy stanowił, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Mając na uwadze aktualne brzmienie art. 260 p.p.s.a., należy stwierdzić, że w chwili obecnej na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do NSA. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżącemu nie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 08 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego tutejszego sądu z dnia 17 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15 – umarzające postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy z uwagi na uprawomocnienie się orzeczenia o odrzuceniu skargi w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na powyższe rozpoznawane zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło