I SA/Po 237/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2002r. do grudnia 2003r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. /-/ Stanisław Małek Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą Spółce A w P. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od października 2002r. do grudnia 2003r. oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowe za okres styczeń - marzec 2003r. i sierpień - grudzień 2003r. w łącznej wysokości (...) zł. W skardze podatnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Nie podał jednocześnie żadnych okoliczności dla jego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3). Z powyższego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest więc wystarczające samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Fakt zwolnienia skarżącego, w niniejszej sprawie, od wpisu sądowego nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku. Stwierdzić bowiem należy, iż przesłanki uzasadniające udzielenie prawa pomocy osobie prawnej zostały sformułowane w odmienny sposób w odniesieniu do przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji. Wykazanie więc przez stronę, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, nie stanowi automatycznie uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie podał żadnej okoliczności mogącej świadczyć o zasadności złożonego wniosku. Ograniczył się jedynie do gołosłownego żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazując ani jednego powodu, dla którego miałoby ono zostać spełnione. Z uwagi na powyższe, należało orzec, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. /-/ Stanisław Małek