I SA/Po 237/11
PostanowienieWSA w Poznaniu2011-05-19
Skład orzekający: sędzia WSA Katarzyna Nikodem
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżący wykazał spełnienie ustawowych przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Wskazano na schorowanie skarżącego i jego małżonki, potencjalne uszczuplenie skromnych środków finansowych z emerytury i renty, a także na posiłkowy charakter odpowiedzialności członka zarządu za cudzy dług.Stan faktyczny
Skarżący A.S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. orzekającą o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki. Wraz ze skargą wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji do czasu rozpoznania sprawy. Jako uzasadnienie wskazał, że czynności egzekucyjne mogą nieodwracalnie naruszyć jego interesy i uszczuplić jego skromne środki finansowe.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr [...],[...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz z tytułu odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy za miesiące od sierpnia do grudnia 2005 r. i umorzenia postępowania w części dotyczącej orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za koszty upomnienia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
W skardze z dnia [...] lutego 2011 r., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr[...], [...], skarżący A.S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że podjęte w chwili obecnej czynności mogą w sposób nieodwracalny naruszyć jego interesy i uszczuplić i tak skromne środki finansowe z renty żony i jego emerytury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, jej wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 p.p.s.a.). Jednakże art. 61 § 3 wyżej powołanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Należy podkreślić, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (vide: orzeczenie NSA w sprawie sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.). Ze znajdującego się w aktach sprawy wniosku o przyznanie prawa pomocy i pism uzupełniających ten wniosek wynika, iż skarżący utrzymuje się z emerytury, która wynosi [...] zł brutto, przy czym kwota w wysokości [...] zł brutto została zajęta przez Urząd Skarbowy we W. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, która jest rencistką i otrzymuje rentę w wysokości [...]zł brutto. Środki pieniężne jakimi dysponuje skarżący i jego małżonka wystarczają zaledwie na bieżące wydatki. Skarżący posiada mieszkanie lokatorsko-własnościowe o pow. 52,8 m2, oraz we współwłasności z żoną i z synem posiada, samochód osobowy marki Fiat S., rok produkcji 2004, wartość rynkowa[...],- zł, przy czym samochód ten został zajęty przez Urząd Skarbowy we W. Skarżący nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów. Wnioskodawca choruje na nadciśnienie tętnicze oraz silną nerwicę. Pogarszający się stan zdrowia i wiek – 64 lata nie pozwalają mu na podjęcie dodatkowej pracy. Małżonka skarżącego również jest osobą schorowaną i od kilkunastu lat choruje na reumatoidalne zapalenie stawów i jest pod stałą opieką lekarza rodzinnego, nadto systematycznie korzysta z pomocy lekarzy specjalistów (reumatologa i kardiologa). Posiada także orzeczenie o niepełnosprawności na narządy ruchu. Znaczny procent środków pieniężnych skarżącego i jego żony przeznaczany jest na zakup lekarstw i opłacenie kosztów leczenia oraz kosztów związanych z dojazdem do lekarzy specjalistów. Skarżący załączył również do wniosku zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego, wyciągi z rachunków bankowych, zeznania roczne podatkowe za 2009 i 2010 r., decyzję z ZUS, protokół zajęcia i odbioru ruchomości.
W ocenie Sądu skarżący w sposób dostateczny wykazał, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie mu ochrony tymczasowej. Wskazał bowiem, że zarówno on jak i jego małżonka są osobami schorowanymi, a wykonanie decyzji może uszczuplić i tak skromne środki finansowe z renty żony i jego emerytury.[...] zł, a także fakt, że chodzi nie o odpowiedzialność podatnika za jego własne zobowiązania, ale osoby trzeciej, której odpowiedzialność, zgodnie z art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) ma charakter odpowiedzialności posiłkowej, za cudzy dług.
W tych okolicznościach na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło