I SA/Po 2385/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 02 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że brak wstrzymania wykonania decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla jej dalszego bytu gospodarczego i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Skarżąca podkreśliła, że działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło dochodów, co uniemożliwia jej tym samym nieprzerwane funkcjonowanie. W związku z tym, w braku udzielenia tymczasowej ochrony z art. 61 P.p.s.a., mogą wystąpić niemożliwe wręcz do odwrócenia skutki w postaci znacznego utrudnienia prowadzenia przez nią przedmiotowej działalności gospodarczej czy też wręcz jej zaprzestania. Skarżąca wskazała, że jej sytuacja finansowa nie jest stabilna i nawet stosunkowo "nieznaczna" kara finansowa może prowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Skarżąca podała, że obecnie prowadzone są wobec niej trzy postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W niniejszej sprawie nałożono na nią karę pieniężną w wysokości [...] zł, łącznie w trzech sprawach [...] zł. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Do pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. stanowiącego uzupełnienie wniosku o wstrzymanie, skarżąca dołączyła dokumenty źródłowe potwierdzające jej sytuację majątkową. Skarżąca wyjaśniła, że posiada mieszkanie w [...], w którym mieszka wraz z rodziną – mężem oraz dwójką dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Wnioskodawczyni jest właścicielką działki o pow. [...] m2 w miejscowości [...]. Skarżąca korzysta z czteroletniego samochodu [...], wykorzystywanego również w celach służbowych. Strona podała, że z deklaracji podatkowej za 2012 r. wynika, że uzyskała dochód w wysokości [...] zł, co daje średni miesięczny dochód w wysokości ok. [...] zł. W następnym roku zysk z działalności gospodarczej zmalał do kwoty [...] zł, co pozwala przyjąć, że miesięcznie udało się uzyskać kwotę w średniej wysokości [...] zł, a zatem blisko o [...] zł niższą w perspektywie miesiąca. Z kolei deklaracja za rok 2014 wskazuje, że sytuacja finansowa skarżącej utrzymała się na zbliżonym poziomie, ponieważ udało jej się uzyskać dochód w wysokości [...] zł, co daje średni miesięczny dochód na poziomie ok. [...] zł. Analiza rachunku finansowego wskazuje na fakt, iż dokonuje ona bieżąco opłat z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z prowadzoną przez siebie działalnością handlową zmuszona jest na bieżące opłacanie kontrahentów dostarczających towary do prowadzonych przez nią punktów handlowych. Wykonalność kary pieniężnej doprowadzić może do poważnego zaburzenia równowagi finansowej oraz do powstania zaległości finansowych, które zobowiązana jest opłacać w określonych terminach, a co za tym idzie – narastania odsetek, które będzie zmuszona płacić nawet w wypadku pozytywnego rozstrzygnięcia sądowego. Skarżąca oświadczyła, że ponosi koszty utrzymania w wysokości ok. [...] – [...] zł miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że jest matką dwójki dzieci w wieku [...] i [...] lat. Skarżąca wskazała, że ponosi koszty utrzymania dzieci, obejmujące wyżywienie, odzież, opiekę medyczną oraz ponosi wszelkie koszty związane z uczęszczaniem dzieci do szkoły (podręczniki, szkolne obiady, wycieczki, odzież) oraz dodatkowe zajęcia pozaszkolne. Skarżąca podała, że wymierzono wobec niej kary pieniężne, których łączna wysokość wynosi [...] zł. Do pisma załączyła oświadczenie majątkowe, wyciągi z rachunku bankowego, deklaracje VAT-7 za miesiące od stycznia do października 2015 r., zeznania roczne podatkowe za 2012, 2013 i 2014 r. (k. 38 – 84 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. . W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca bowiem w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2016 r. stanowiącego uzupełnienie wniosku o wstrzymanie, wskazała na okoliczności, uzasadniające wstrzymanie wykonani zaskarżonej decyzji. Skarżąca w sposób wystarczająco przekonujący uprawdopodobniła trudne do odwrócenia skutki i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, dlatego też jej wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Ze złożonych oświadczeń i dokumentów wynika, że skarżąca ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci w wieku [...] i [...] lat, co oznacza, że jej zdolność do zarobkowania i pozostawania na rynku pracy ma istotne znaczenie w sprawie. Natomiast wyegzekwowanie kary pieniężnej w kwocie [...] zł (na uwadze należy mieć okoliczność, że na skarżącą nałożono łącznie kary pieniężne w wysokości [...] zł, przy czym w skardze skarżąca podała, że łącznie nałożono na nią kary pieniężne w wysokości [...] zł) może zachwiać jej płynnością finansową. Okoliczność ta faktycznie może przyczynić się do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, a to z pewnością odbije się na sytuacji materialnej jej rodziny. Dlatego też mając na uwadze powyższe przychylenie się do złożonego wniosku było w ocenie Sądu uzasadnione. Stanowi bowiem ochronę tymczasową do czasu wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Ponadto stanowisko to koresponduje z dotychczasowym orzecznictwem sądowym, które jednoznacznie przyjmuje, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności, a w konsekwencji utratą podstawowego źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tych kategoriach prawidłowe jest także twierdzenie, iż wykonanie decyzji może przyczynić się do wyrządzenia szkody o znacznych rozmiarach lub spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.