I SA/Po 2387/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu G. R. od zarządzenia referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15 – pozostawiającego bez rozpoznania wniosek G. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. R. i W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej; postanawia utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy. Skarżący pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wnieśli do tutejszego Sądu skargę na wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. W odpowiedzi na doręczenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 04 stycznia 2016 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżąca pismem z dnia 31 stycznia 2016 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 03 lutego 2016 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania w tym przedmiocie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania – poprzez nadesłanie wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z akt sprawy (k. [...] akt sądowych) wynika, że przesyłka zwierająca wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy została skarżącej awizowana w dniach 10 lutego 2016 r. oraz 18 lutego 2016 r. W związku z niepodjęciem omawianej korespondencji została ona w dniu 26 lutego 2016 r. zwrócona do WSA w Poznaniu z adnotacją wskazującą na jej niepodjęcie w terminie. Zarządzeniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 17 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Po 2387/15 pozostawiono wniosek skarżącej – G. R. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie referendarz sądowy w kontekście postanowień art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") wskazał, że skoro przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy awizowano po raz pierwszy w dniu 10 lutego 2016 r., to należy przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono z dniem 24 lutego 2016 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął bezskutecznie z dniem 02 marca 2016 r. Stwierdzono przy tym, że skarżąca mimo upływu terminu, nie złożyła oświadczenia na urzędowym formularzu. Omawiane zarządzenie referendarza sądowego doręczono skarżącej w dniu 07 kwietnia 2016 r. (k. [...] akt sądowych). Pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r. skarżąca wniosła sprzeciw na wskazane powyżej zarządzenie referendarza sądowego. Skarżąca wskazała przy tym, że nie otrzymała awiza w związku z czym nie odebrano korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przytoczonego przepisu wynika, że rolą WSA jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu [tak: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 – komentarz do art. 260 p.p.s.a, dostępny w bazie danych Legalis]. Rozpoznanie sprzeciwu skarżącej sprowadza się do ustalenia czy w sprawie doszło do skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez sporządzenie tego wniosku na urzędowym formularzu. W świetle akt sprawy, jak też postanowień art. 73 p.p.s.a., nie może budzić wątpliwości, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku zostało skarżącej doręczone w dniu 24 lutego 2016 r. Z uwagi na powyższe należy zaakceptować rozstrzygnięcie referendarza sądowego wydane z uwagi na fakt nieuzupełnienia w terminie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że stosownie do postanowień art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie zaś z postanowieniami art. 73 § 2 p.p.s.a., zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z uwagi na regulacje art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z art. 73 § 4 p.p.s.a., Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Odnosząc regulacje przytoczonych powyżej przepisów do realiów niniejszej sprawy należy wskazać, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy została skarżącej awizowana w dniach 10 i 18 lutego 2016 r., co oznacza, że na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie tej korespondencji należało uznać za dokonane z dniem 24 lutego 2016 r. Z tym też dniem rozpoczął bieg siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, który upłynął z dniem 02 marca 2016 r. Z uwagi na fakt, że skarżąca nie uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania było konieczne z uwagi na regulacje art. 257 p.p.s.a., zgodnie z którym to wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z uwagi na powyższe zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego należało utrzymać w mocy. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 260 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.