I SA/Po 239/06

Dnia 4 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych za 2002 rok postanawia: odrzucić skargę /-/ W. Zygmont W dniu 28 lutego 2006 roku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w P. wniesiona została przez podatniczkę skarga na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...]listopada 2005 roku, ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych za rok 2002 (nr [...]). W skardze tej podatniczka zarzuca organowi I instancji nienależytą staranność w uwzględnianiu składanych przez nią wyjaśnień, w szczególności tych dotyczących posiadanych przez nią w roku 2002 środków finansowych. W ocenie skarżącej istnieje konieczność przeanalizowania, w przedmiocie źródeł pokrycia wydatków, nieudokumentowanych dochodów z lat poprzednich oraz posiadanych oszczędności, a także skorygowania błędnie ustalonego dochodu netto za rok 2002. W związku z powyższym w skardze strona wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. Na skargę złożona została przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. odpowiedź, w której organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie w oparciu o przepisy art. 58 §1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W piśmie tym organ wyjaśnia, iż w odebranej przez skarżącą decyzji z dnia [...]listopada 2005 roku, ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych za rok 2002 (nr [...]), odebranej przez stronę w dniu 3 grudnia 2005 roku zawarte zostało pouczenie o prawie podatniczki do wniesienia do Dyrektora Izby Skarbowej w P. odwołania od decyzji organu podatkowego I instancji, z którego nie skorzystała ona w terminie. Pismem z dnia 2 stycznia 2006 roku skarżąca złożyła w Izbie Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w P. prośbę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji. Organ podatkowy po rozpatrzeniu sprawy wydał w dniu 26 stycznia 2006 roku na podstawie art. 162 §l-§3 oraz art. 163 §2 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku Nr 8 poz. 60 z późn. zm.) postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, które zostało skutecznie doręczone w dniu 30 stycznia 2006 roku. W treści uzasadnienia postanowienia zawarte było również pouczenie o prawie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z którego skarżąca skorzystała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z odpowiedzi na skargę oraz załączonych do akt sprawy materiałów wynika, iż skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mimo nie wykorzystania w terminie wcześniejszym, przyznanego jej przez ustawodawcę, prawa do odwołania się od decyzji organu podatkowego I instancji. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Jedną z fundamentalnych zasad dotyczących postępowania przed sądami administracyjnymi, wyrażona w art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jest możliwość wniesienia skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przedmiotowej sprawie podatniczka nie wnosząc odwołania od decyzji objętej skargą nie skorzystała z prawa odwołania, a tym samym nie wyczerpała środków zaskarżenia. W związku z powyższym, mając na uwadze przesłanki z art. 58 §1 pkt. 3 w połączeniu z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd orzekł jak postanowieniu. /-/W. Zygmont