I SA/Po 2405/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty wynikającej z zeznania PIT-38 za 2008 r. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 listopada 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniesiono skargę, oznaczając w niej jako skarżącą M. M., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], umarzającą postępowanie podatkowe wszczęte przez M. M. o stwierdzenie nadpłaty w wysokości [...] zł, w trybie art. 97 i n. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), wynikającej z zeznania PIT-38 za 2008 r., zmarłego J. M. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu 14 stycznia 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 15 akt sąd.). Wyznaczony w nich termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 21 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto, warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest także m.in. uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt badanej sprawy przedmiotowa skarga, w której jako skarżącą wskazano M. M., nie została przez nią podpisana, ani opłacona. W związku z tym Sąd w pierwszej kolejności wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, a następnie wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Pouczono przy tym stronę skarżącą, że braki skargi winny być uzupełnione w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu 14 stycznia 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 15 akt sąd.), a zatem ostatni dzień siedmiodniowego terminu do wykonania nałożonych na skarżącą obowiązków procesowych przypadał na dzień 21 stycznia 2016 r. Strona skarżąca, w zakreślonych przez Sąd terminach, nie uzupełniła braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu, ani nie usunęła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.