I SA/Po 2408/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 09 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata TP o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi GR na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – adwokatowi TP tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...] zł) + [...] zł ([...]) tytułem podatku VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę GR na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Dnia [...] Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata TP. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu adwokat TP pismem z dnia [...] wniósł skargę kasacyjną od postanowienia WSA z dnia [...]. W skardze kasacyjnej wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach przyznanego skarżącej prawa pomocy, według norm przepisanych, powiększonego o należny podatek VAT, które nie zostało uiszczone nawet w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] oddalił skargę GR na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...]. Na rozprawie w dniu [...] aplikant reprezentujący stronę skarżącą wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w postaci wynagrodzenia powiększonego o podatek VAT i oświadczył, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm., dalej jako "rozporządzenie"). Na podstawie § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (por. § 2 ust. 3 rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie było sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, przy czym w skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone nawet w części. Następnie działaniem podjętym przez pełnomocnika skarżącej było stawienie się na rozprawie w dniu [...] aplikanta radcowskiego, który oświadczył, że wnosi i wywodzi jak w skardze, t.j. o uchylenie zaskarżonego postanowienia, oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w postaci wynagrodzenia powiększonego o podatek VAT i oświadczył, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części. W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi TP tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie minimalne powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] (wynagrodzenie [...] + podatek VAT [...] za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, [...] + podatek VAT [...] w postępowaniu w pierwszej instancji). Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c), pkt 2 lit. b) i § 2 ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.