I SA/Po 2416/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry; postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 05 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2416/15 w ten sposób, że w komparycji sentencji, w wierszu 10. licząc od dołu w miejsce słów "wniesienia skargi" wpisać "usunięcia braków formalnych zażalenia". Postanowieniem z dnia 05 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2416/15 tutejszy Sąd oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia. W komparycji sentencji wskazanego powyżej orzeczenia w wierszu 10. licząc od dołu błędnie wskazano, że orzeczenie to dotyczy wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 nr 718 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast "inna oczywista pomyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego [tak: postanowienie NSA z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I FSK 1208/10, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Omyłka która zaszła w komparycji sentencji postanowienia tutejszego Sądu z dnia 05 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2416/15 ma charakter oczywistej omyłki, w świetle uzasadnienia wskazanego postanowienia nie budzi wątpliwości, że postanowienie to wydano na skutek rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 17 marca 2016 r., a nie jak błędnie wskazano na skutek rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 166 oraz art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.