I SA/Po 2465/03
WyrokWSA w Poznaniu2006-07-12
Skład orzekający: Tadeusz M. Geremek, Beata Sokołowska, Walentyna Długaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy naruszenie wymogów formalnych odwołania, określonych w art. 222 Ordynacji podatkowej, może skutkować stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania?Ratio decidendi
Naruszenie wymogów formalnych odwołania, określonych w art. 222 Ordynacji podatkowej, nie może skutkować stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania, ponieważ taki skutek nie jest przewidziany ani w tym przepisie, ani w innych przepisach Ordynacji podatkowej. Przepis ten ma charakter instrukcyjny, a wystarczające jest, aby z pisma wynikało, że strona nie godzi się z rozstrzygnięciem organu.Stan faktyczny
Skarżący H. K. wniósł o zmianę decyzji Naczelnika Urzędu Celnego dotyczącą określenia kwoty długu celnego. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem stwierdził niedopuszczalność odwołania od tej decyzji, uznając, że nie spełnia ona wymogów formalnych określonych w art. 222 Ordynacji podatkowej. Skarżący zaskarżył to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej i zasądzono od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 12 lipca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) Sędzia WSA Beata Sokołowska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 lipca 2006 roku sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie odmowy zmiany decyzji w przedmiocie określenia kwoty długu celnego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W. Długaszewska /-/ T. M. Geremek /-/ B. Sokołowska WSA/wyr.1 - sentencja wyroku
Naczelnik Urzędu Celnego, decyzją nr [...] z dnia [...] odmówił zmiany decyzji ostatecznej nr [...] dnia [...] Dyrektora Urzędu Celnego, w części uznającej zgłoszenie celne w zakresie zastosowanej stawki celnej oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego dla pozycji 3.
W uzasadnieniu tej decyzji podano że w dniu [...] Dyrektor Urzędu Celnego wydał decyzję uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne SAD nr [...] z dnia [...].08.2001 r. w zakresie wartości celnej pozycji 1 i 2 oraz w zakresie wartości celnej, stawki celnej i kwoty długu celnego w poz.3.
W powyższej decyzji na podstawie art.23par.7 Kodeksu celnego zakwestionowane zostały wartości pojazdów zgłoszonych przez H. K. do procedury dopuszczenia do obrotu i w oparciu o art.29 Kodeksu celnego ustalono nowe wartości importowanego towaru.
Ponadto nie uznano deklaracji sporządzonej na fakturze nr [...] z dnia [...].06.2001r. jako prawidłowego dowodu statusu pochodzenia towaru, zgłoszonego wg pozycji3/samochód BMW/ uprawniającego do zastosowania stawek obniżonych dla towarów pochodzących z Unii Europejskiej i zastosowano stawkę autonomiczną.
Pismem z dnia [...].09.2002 r. H. K. zwrócił się do organu celnego o zmianę decyzji ostatecznej wskazanej wyżej dla samochodu BMW objętego procedurą dopuszczenia do obrotu i to części stawek celnych oraz obliczenia kwoty długu celnego w oparciu o świadectwo przewozowe EUR 1 nr [...].
Dyrektor Urzędu Celnego wyjaśnił następnie niezbędne warunki do zastosowania obniżonych stawek celnych wobec towarów pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej.
Ponadto organ celny I instancji stwierdził, że przedstawione przez H. K. świadectwo pochodzenia EUR 1 nie jest prawidłowe w procedurze retrospektywnej określonej w Protokole nr 4 Układu Europejskiego oraz niezgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25.09.2001 r. w sprawie wyjaśnień do reguł pochodzenia towarów/Dz. U. `nr 112 poz.1199/
H. K. odwołał\ się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie z uwagi na naruszenie prawa.
W kolejnym piśmie uzasadniającym odwołanie H. K. podniósł że w odniesieniu do jednego z sprowadzonych pojazdów tj. BMW wartością celną była cena faktycznie zapłacona w firmie francuskiej co jest zgodne z art.23 par.1 Kodeksu celnego. Faktura sprzedaży pojazdu jest dokumentem oryginalnym a wartość pojazdu została dodatkowo potwierdzona w dokumencie eksportowym.
Zdaniem H. K. organ celny nie wyjaśnił przyczyn rozbieżności pomiędzy ceną faktycznie zapłacona a przyjętą jako wartość celna a ponadto nie podjął jakichkolwiek czynności aby zweryfikować francuskie dokumenty.
H. K. zakwestionował również pozostałe ustalenia organu celnego I instancji.
Dyrektor Izby Celnej, postanowieniem nr [...] z dnia [...] /---stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...].
W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy podał m.in. że zarzuty strony jakoby Urząd Celny całkowicie pominął rozpoznanie wniosku z dnia [...].09.2002 r. są nieuprawnione. Strona w piśmie z dnia [...].07.2003 r. wyjaśniła, że jej pisma z dnia [...] i [...] listopada 2002 r. są odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.
Strona domagając się w odwołaniu zmiany wartości celnej samochodów ujętych w zgłoszeniu celnym z dnia [...].08.2001r. nie uwzględniła faktu że decyzja ta nie określała wartości celnej samochodów osobowych ujętych w zgłoszeniu celnym SAD OBR nr [...].
Zdaniem organu odwoławczego zakres żądania nie dotyczą decyzji w zakresie wartości celnej przedmiotowego pojazdu, bowiem decyzja ta odnosiła się do nieuznania wnioskowanych przez stronę preferencji celnych.
W skardze do sądu administracyjnego H. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc okoliczności podobne jak w toku dotychczasowego postępowania.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn aniżeli podniesionych w niej zarzutów.
Z mocy art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr153 poz.1270/ Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.
Dyrektor Izby Celnej, zaskarżonym postanowieniem stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] powołując jako podstawę prawną art.228 par.1 pkt.1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.222 tej ustawy.
Zgodnie z treścią art.222 Ordynacji podatkowej, odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniając to żądanie.
Zdaniem organu odwoławczego, odwołanie zawarte w pismach z dnia [...].11.2002 r. i z dnia [...].11.2002 r. nie spełnia warunków określonych w art.222 Ordynacji podatkowej.
W ocenie sądu zaskarżone postanowienie i zawarte w nim rozstrzygnięcie nie jest trafne.
W szczególności podnieść należy, że przepis art.222 ustaw cyt. wyżej określa wymogi, jakim powinno odpowiadać odwołanie.
Naruszenie jednak - zdaniem Sądu - tych wymogów nie może skutkować stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania, ponieważ skutku takiego nie przewiduje ani powołany przepis jak również inne przepisy Ordynacji podatkowej.
Należy uznać, że powołany przepis ma w dużej mierze charakter instrukcyjny i odwołujący się powinien się zastosować do jego dyspozycji, ale niezastosowanie się do jego wymogów nie daje podstaw do uznania niedopuszczalności odwołania. Wystarczy że pisma w którym zawarte jest odwołanie wynika że odwołujący się nie godzi się z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji od której chce się on odwołać.
Sąd podziela w tym zakresie pogląd wyrażony w wyroku NSA w sprawie III SA 8293/98 z dnia 4.01.2000 r. że" podatnik w odwołaniu od decyzji podatkowej nie musi używać termin u "zarzuty" wystarczy że ze sformułowań odwołania wynika kwestionowane rozstrzygnięcie, zwłaszcza gdy odwołanie wskazuje na istnienie innego stanu faktycznego niż to wynika z zaskarżonej decyzji...
W niniejszej sprawie skarżący nie zastosował się do wymogów art.222 O. p. jednakże z treści pism z dnia [...].11.2002r. i z dnia [...].11.2002 r. jednoznacznie wynika, że skarżący domaga się zmiany decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] a następnie potwierdził że jego pisma są odwołaniami.
W tej sytuacji organ odwoławczy winien rozpatrzyć jego odwołanie i wskazać w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przesłanki, jakimi się organ kierował.
Organ odwoławczy może w takim rozstrzygnięciu uwzględnić i ocenić fakt iż skarżący nie zachował wymogów w określonych w art.222 O. p.
Z tych względów należało uznać, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o art.145 par.1 pkt.1 lit.c,art.152 i art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz.1270 ze zm./należało orzec jak w sentencji wyroku.
/-/ W. Długaszewska /-/ T.M. Geremek /-/ B. Sokołowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło