I SA/Po 247/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi M. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej część nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] lutego 2021 r. M. N., działając przez nieprofesjonalnego pełnomocnika - matkę E. N., wniosła skargę na decyzję Wojewody wskazaną w rubrum orzeczenia. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 9 marca 2021 r. pełnomocnik skarżącej została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału udzielonego jej pełnomocnictwa lub poświadczonego za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa oraz do wskazania na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenie skargi. Odpis powyższego wezwania został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 23 marca 2021 r. (k. [...] akt). Ze względu na niewykonanie ww. wezwania, Sąd pomiął czynności procesowe pełnomocnika i zarządzeniem z 9 czerwca 2021 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu oraz wskazanie na czym polega jej zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 24 czerwca 2021 r. (k. [...] akt). Wyznaczony w wezwaniu termin upłynął bez bezskutecznie z dniem 1 lipca 2021 r. Pismem z [...] czerwca 2021 r. (nadanym w dniu 1 lipca 2021 r. - k. [...] akt) E. N., odnosząc się do braków formalnych skargi, wyjaśniała, że jako pełnomocnik córki M. N. podpisała skargę. Na pełnomocnictwie był podpis córki. Natomiast w kwestii naruszenia prawa zaskarżonej decyzji wskazała, że nie zgadza się z decyzją Skarbu Państwa, który wydał ustawę o wywłaszczeniach z dnia 12 marca 1958 r. Sąd zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzanie jej wymagań formalnych. Wymogi formalne przewidziane dla skargi określa przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), który stanowi, że skarga poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 i 2 P.p.s.a.) winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Niezachowanie wymogów formalnych skargi może skutkować wezwaniem przez sąd strony skarżącej do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez E. N. działającą jako pełnomocnik córki M. N.. Mając na uwadze, że do skargi załączono kopię pełnomocnictwa, Sąd wezwał pełnomocnika - E. N. do złożenia oryginału albo poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa oraz do wskazania na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej nie wykonała zarządzenia Sądu. W związku z tym, że E. N. (matka skarżącej) nie była pełnomocnikiem profesjonalnym, a jej umocowanie wynikało z treści art. 35 § 1 P.p.s.a., wobec nieuzupełnienia przez nią braków formalnych skargi, Sąd pominął ją jako pełnomocnika i wezwał skarżącą do podpisania skargi oraz do wskazania na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego zaskarżonej decyzji. Skarżąca braków formalnych skargi nie uzupełniła. Odnosząc się natomiast do pisma pełnomocnika dotyczącego uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazać należy, że zgodnie z art. 34 P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym podstawą działania za stronę innej osoby jest pełnomocnictwo udzielone w przewidzianej prawem formie. Niezależnie jednak od tego, czy pełnomocnikiem jest podmiot profesjonalny, czy inne osoby wskazane w art. 35 § 1 P.p.s.a., m.in. inny skarżący lub wstępni, w myśl art. 37 § 1 ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Do skargi pełnomocnik skarżącej załączyła kopię udzielonego jej przez córkę pełnomocnictwa. Tymczasem, zgodnie z art. 48 § 1 P.p.s.a., strona powołująca się na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą. Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2). Z powyższego wynika, że dla wykazania faktu udzielenia pełnomocnictwa, osoba chcąca się nim posłużyć przed sądem administracyjnym, niebędąca profesjonalnym pełnomocnikiem może przedłożyć kopię takiego dokumentu, jednakże w takim wypadku wymagane jest dokonanie poświadczenia zgodności kopi z oryginałem. Jeżeli pełnomocnikiem nie jest zastępujący w sprawie stronę pełnomocnik profesjonalny, uwierzytelnienia oryginału pełnomocnictwa może dokonać jedynie notariusz. Pełnomocnik skarżącej nie przedłożyła jednak pełnomocnictwa, które uprawniałoby ją do działania w imieniu skarżącej. Ponadto wyjaśnienia E. N., złożone w terminie do usunięcia braków formalnych skargi przez skarżącą E. N., a dotyczące m. in. naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji oraz wyjaśniające przyczyny braku podpisania skargi przez skarżącą, nie mogły odnieść oczekiwanego przez nią skutku, albowiem zostały pominięte jako złożone przez osobę, która nie wykazała swojego umocowania do reprezentowania skarżącej. Czynność przez nią dokonana 1 lipca 2021 r. jest bowiem bezskuteczna. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w terminie przez składającego ją pełnomocnika, ani przez samą skarżącą, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę tę odrzucił.